De blue's

De mannetjes heikikkers hadden afgelopen week weer de jaarlijkse blue's. Niet dat ze een pest humeur hadden, maar het is de paartijd van de heikikker die in Nederland overigens op de rode lijst staat. Normaal is de mannetjes heikikker bruin van kleur en in de paartijd kleurt zijn bovenlichaam blauw en zijn keel wordt wit. Dit gebeurd als zij het water betreden. Dit spektakel duurt maar een paar dagen, dus de timing als natuurfotograaf moet goed zijn om dit vast te leggen. Af en toe dus het gebied verkennen en dan de juiste dag afwachten. Vorige week heb ik dus een aantal opnames kunnen maken van de heikikker met blauwe kleur. Niet alle mannetjes kleuren mooi blauw. Sommige exemplaren waren grijs/blauw. Door het mooie voorjaarsweer kan dat sterk varieeren per individu. Ze zijn wel schuw en als je ze benaderd moet je dat rustig en voorzichtig doen, want ze schieten zo weer onderwater en dan moet je weer wachten tot ze weer boven komen. De opnames zijn gemaakt met mijn 500mm met 1.4x extender vanaf statief.

Jubileum expositie Natuurfocus

Onze natuurfotoclub Natuurfocus bestaat dit jaar 5 jaar en dat vieren we met een expositie in het bezoekerscentrum van Nationaal Park De Hoge Veluwe. Mede oprichter en oud voorzitter Han Bouwmeester opende de expositie in het bijzijn van de leden. De expositie bestaat uit 15 canvasdoeken van 100cm met als thema natuur in en rond om de Veluwe. De expositie is georganiseerd door de aciviteitencommissie van Natuurfocus en alle 113 leden konden 2 foto's van hunzelf insturen, waarna een selectiegroep 15 foto's selecteerde voor de expositie. Ook is er een klankbeeld te zien waar nog eens alle foto's worden geprojecteerd d.m.v een beamer op een groot scherm. De expositie loopt van 19 maart t/m 25 april.

Heeft u ook interesse voor natuurfotografie en wilt u ook ervaringen en kennis met elkaar delen, dan is Natuurfocus ook misschien iets voor u. Kijk voor meer informatie gerust eens op de website van Natuurfocus

Bokkie en een geitie

De laatste tijd kun je regelmatig al reetjes zien op de akkers en weiden. Ze komen nu regelmatig uit de dekking om zich tegoed te doen aan mals gras etc. De lente is echt begonnen. Zo kwam ik ook een sprong reetjes tegen afgelopen weekend tijdens een ritje met de auto in het buitengebied van Losser. Ze stonden in een akker en waren op weg naar een bos. Stapvoets kon ik dichterbij rijden en kon ik zo dit geitje en bokje met zijn gewei nog in de barst fotograferen vanuit de auto.

Sluipmoordenaar

Gisteren had ik weer een ontmoeting met een sperwer. Vorig jaar december zat er eentje plots een tijdje bij ons op de schutting uit te rusten na een mislukte aanval op een merel. Dit keer was het wel raak! Was net thuis geweest om mijn fotospullen te pakken om wat reeen te fotograferen toen ik allemaal veren op de hoek van de straat zag. Een stukje verder lag het slachtoffer, een stadsduif met daarop een sperwer die hem kaal zat te plukken. Vlug de auto aan de kant gezet en mijn statief en camera in positie gebracht. Deze opnames kunnen maken tot er een verbaasde fietser langsreed..... Tja, het blijft de schrik van elke tuin en stadsvogel.

Eindelijk... de werkzaamheden zijn gestart!

Na 5 jaar onderhandelen en vergaderen door enkele leden van de VWG Losser met allerlei instanties zoals: Natuurmonumenten,Provincie Overijssel en de Gemeente Losser zijn de werkzaamheden dan eindelijk begonnen, Het ophogen van de eilandjes voor de observatiehut aan de Oelemars te Losser.





Vogelwerkgroep Losser heeft in samenwerking met Natuurmonumenten, de firma Temmink, Provincie Overijssel en de gemeente Losser een plan opgesteld voor herstel van deze vogeleilandjes. In het kader van “Natuur voor Natuur” is het mogelijk om overtollige leemhoudende grond van de Duivelshof te transporteren naar de Oelemars. De grond is vrijgekomen toen in de Duivelshof nieuwe natuur is ontwikkeld door cultuurland om te zetten in ruig kruidenrijk grasland met vennen en poelen. Voor deze grond was tot nu toe geen oplossing om er een goede bestemming voor te vinden.
Door een subsidie van Nationaal Landschap Noordoost-Twente is het nu mogelijk om het transport van de grond van Duivelshof naar Oelemars en ook de eilandvorming op de Oelemars financieel mogelijk te maken. Deze subsidie kon verkregen worden dankzij medefinanciering door Natuurmonumenten
De Oelemars is een natuurgebied rondom de zandafgraving bij de Zandbergen en wordt dagelijks bezocht door natuurliefhebbers. Er bevindt zich een observatiehut waar een aantal eilandjes voor liggen die een aantrekkingskracht hebben op vele vogels. Nu zijn die eilandjes in de loop van de jaren kleiner geworden door golfslag en inklinking. Het gevolg is dat er steeds minder vogels te zien zijn en dan vooral de steltlopers die er graag fourageren.Zonder herstel zullen de eilandjes over enkele jaren geheel in het water verdwenen zijn en zal er vanuit de observatiehut niet veel meer te zien zijn.Vogelwerkgroep Losser heeft in samenwerking met Natuurmonumenten, de firma Temmink, Provincie Overijssel en de gemeente Losser een plan opgesteld voor herstel van deze vogeleilandjes. In het kader van “Natuur voor Natuur” is het mogelijk om overtollige leemhoudende grond van de Duivelshof te transporteren naar de Oelemars. De grond is vrijgekomen toen in de Duivelshof nieuwe natuur is ontwikkeld door cultuurland om te zetten in ruig kruidenrijk grasland met vennen en poelen. Voor deze grond was tot nu toe geen oplossing om er een goede bestemming voor te vinden.


Door een subsidie van Nationaal Landschap Noordoost-Twente is het nu mogelijk om het transport van de grond van Duivelshof naar Oelemars en ook de eilandvorming op de Oelemars financieel mogelijk te maken. Deze subsidie kon verkregen worden dankzij medefinanciering door Natuurmonumenten. De werkzaamheden zijn afgelopen week begonnen en worden deze week afgerond. Nu kunnen we straks weer genieten van de vele vogels die voor de observatiehut te zien zijn.

Wassende water rivier de Dinkel

Als gevolg van de hevige sneeuwval van de laatste tijd is rivier de Dinkel weer buiten haar oevers getreden. Op zich niet zo heel spannend omdat het wel vaker in het jaar gebeurt. De Dinkel meanderd ook langs de Welp, een mooi klein natuurgebied net aan de rand van Losser. Door de hoge waterstand stroomd dit gebied ook vaak over en door de natte graslanden die er dan ontstaan is het een paradijs voor vele vogelsoorten. Maar nu staat het water wel erg hoog en is er zelfs geen weiland meer te zien. Spoedig zal de waterstand wel zakken en komen de eerste vogels weer fourageren op de natte graslanden. Ondertussen ben ik er een paar keer op uit getrokken op het einde van de dag, om de Welp vast te leggen tijdens de hoge waterstand. Vooral als het windstil was en er ook nog een fraaie avondlucht was die dan reflecteerd in het water, is het een fotogenieke plek. Hier een paar opnames gemaakt op verschillende tijdstippen. Heb gebruik gemaakt van een polarisatiefilter en een 0,6ND grijsverloopfilter om het kontrast op te vangen. De grijsverloopfilters zijn van Cokin en die staan er bekend om dat ze soms in kleur afwijken en dan vooral in het magenta. Ik heb inmiddels een setje Lee filters besteld in Engeland, maar daar zit een lange levertijd op i.v.m. produktievertraging. Dus voorlopig moet ik het stellen met deze Cokin filters.

Overleven in de winter

Allereerst wens ik jullie nog een gezond en goed 2011 toe.
Ook deze winter is ons tot nu toe niet ontgaan. Weer een dik pak sneeuw en lage temperaturen. Met zulke omstandigheden lonkt het natuurlijk om er op uit te trekken en hiervan foto's te maken. Ook deze winter ben ik weer naar Feldberg in Duitsland geweest om daar opnames te maken van buizerds,raven en hopelijk de zeearend in winterse omstandigheden. Samen met fotomaatje Ronald Mengerink hebben we een drietal dagen in de schuilhut gezeten. Een dag kregen we gratis van Fred, omdat we voor hem een aantal hanen meebrachten uit Nederland. Zo hadden we onderweg een leuk gezelschap! De reis naar Feldberg toe ging niet zo vlot als anders vanwege de winterse omstandigheden. Nu reden we er 9 uur over, waar we normaal zo'n 6 uurtjes onderweg zijn. Maar uiteindelijk goed en wel aangekomen en dat is het belangrijkste.
Fred was zeer blij met zijn nieuwe aanwinst en had ook goede verwachtingen dat we een aantal mooie dagen tegemoed gingen. De volgende dag bracht hij ons zoals gewoonlijk voor zonsopgang naar de schuilhut. Eenmaal alles geinstalleerd kon het wachten beginnen. Fred had wel voor een gaskachel gezorgt om het lange zitten wat aangenamer te maken. Al spoedig hoor je de eerste raven, wat altijd een mooi moment is. Niet lang daarna komen er bonte kraaien en eksters bij, die weer werden afgelost door een 6 tal buizerds! Dit levert natuurlijk mooie situaties op, want iedereen wil een stukje van het uitgelegde kadaver. En onder deze winterse omstandigheden voedsel zoeken is niet makkelijk, dus als het zich zo makkelijk aandiend...
Het was vaak knokken geblazen en de buizerds moesten het vaak ontgelden. Om de haverklap zat er een ekster of raaf aan zijn verenpak te trekken om hem bij het kadaver weg te treiteren. Het ging zelfs zo ver dat een buizerd door twee raven werd aangevallen en aan beide vleugels stond een raaf te trekken, waarna de buizerd op zijn rug lag met de poten omhoog! Helaas heb ik juist van dit moment geen opname want de buffer van de camera was op dat moment vol @#*@! Het fotograferen viel ook niet mee tijdens de hevige sneeuwval. De AF had het moeilijk en veel opnames konden dan ook zo de prullebak in omdat ze niet scherp waren.
Hier bij een aantal opnames van dit geslaagde weekend. Oh ja, de zeearenden werkten dit keer niet echt mee. We hebben ze wel gezien, maar niet echt goed kunnen fotograferen op een vluchtopname na. Tegenover de schuilhut staat een grote boom die als uitvalsbasis funktioneert voor de vogels. Hier zitten raven, bonte kraaien, eksters, buizerds en zelfs de zeearend gebroedelijk bij elkaar. Er zaten zelfs 3 zeearenden tegelijk in die boom voor een halve dag, maar helaas kwamen ze niet naar de grond om zich te goed te doen aan het kadaver.... Tja, zulke dingen kun je niet sturen en het blijven tenslotte wilde dieren.
Al met al was het weer een prachtige belevenis in dit mooie gebied en konden we toch tevreden weer naar huis rijden.