In september zijn we met ons gezin weer een weekje naar de Veluwe geweest. Dit keer hebben we Rabbit Hill van Landal bezocht dat gelegen is bij Kootwijk. Van hieruit had ik mooi een uitval basis om af en toe de omgeving te verkennen. Opties genoeg met het Kootwijkerzand, Kootwijkerveen, Radio Kootwijk en Speulderbos in de buurt. Het weer werkte aardig mee, alleen de laatste twee dagen waren verregent. Bij Radio Kootwijk kon ik mooi een tijdje een wildzwijn volgen tijdens de laatste zonnestralen van de dag. Het mooie warme licht zorgde voor een fraaie sfeer. Gelukkig ook nog edelherten kunnen fotograferen in een andere setting dan aan de wildbaanweg op NP De Hoge Veluwe. Hier heb ik nog wel een avond doorgebracht tijdens de naweeën van de edelherten bronst. Bij het Reemsterveld was het toch die avond genieten van een fraaie zonsondergang, waarbij het aanwezige plaatshert met hinden prachtig als silhouet op de heuvel afstaken tegen de gekleurde lucht. Ook nog een poging gewaagt om de melkweg te fotograferen in het Kootwijkerzand. Dit is op de Waddeneilanden na een van de weinig donkere plekjes in Nederland waar je een kans maakt om de melkweg waar te nemen, mits het helder is natuurlijk. Ook was het nieuwe maan, dus betere omstandigheden kun je je niet wensen. Voor een eerste poging ben ik wel tevreden met het resultaat, maar er is nog veel aan te verbeteren. Oefenen dus.
Hier dan een aantal beelden van een weekje Veluwe.
Hindes met jongen op het Reemsterveld
Drie spitsers verschijnen op het toneel
Het plaatshert laat zich horen
Speulderbos in herfstsfeer
Wildzwijn bij Radio Kootwijk
Edelhert op de vroege morgen bij Radio Kootwijk
Zonsopgang bij het Kootwijkerveen
De melkweg boven het Kootwijkerzand
zondag 15 november 2015
donderdag 1 oktober 2015
Prachtig paars
Het is inmiddels al weer oktober en dat betekend dat de herfst al weer is begonnen. De bronst van de edelherten loopt ook al weer op z'n eind. Twee keer heb ik NP de Hoge Veluwe bezocht om een graantje mee te pikken van het dit prachtige spektakel, maar daarover later meer.
Augustus ligt al weer ver achter ons, maar toch blik ik nog even terug op deze prachtige tijd, want eind augustus is de tijd dat de heide vol in bloei staat. Dat betekend prachtig paars! Vorig jaar heb ik oa de Posbank bezocht en daar ook prachtige opnames kunnen maken van dit fraaie coulissen landschap. Dit jaar scheen het erg druk te zijn geweest met fotografen, dus heb ik het maar dichter bij huis gezocht. Op een kilometer van mijn huis, dichter kan ook niet, ligt een klein heideveld, het Oldenzaalse veen genaamd. Hier heb ik ook een ochtend aan besteed. Grondnevel en een fraaie wolkenlucht zorgde voor de nodige sfeer.
Oldenzaalse veen
Tussen Haaksbergen en Enschede ligt een klein landgoed genaamd Zonnebeek. Ook hier is wat heide te vinden, maar niet in grootte getale. Maar een fotogenieke boom maakt dit wel de moeite van een fotosessie waard. Door de grondnevel krijg je vooral met wat tegenlicht een mystieke sfeer.
Zonnebeek
Dan mag natuurlijk niet het Buurserzand ontbreken als je in Twente heide wilt fotograferen. Ook dit jaar stond de struikheide weer mooi in bloei. Heb vooraf weer wat plekjes bezocht om 's ochtends vroeg voordat de zon op komt goed beslagen ten ijs te komen. Natuurlijk weer de nodige weer app's in de gaten houden voor de nodige ingrediënten voor mooie sfeerplaten, zoals mist, windstil en zon. Gelukkig had ik een aantal keer dat de voorspelling juist was en dan kan zo'n morgen niet meer stuk. Het mooiste is dat je helemaal alleen bent in het veld en dus op gaat in de rust en sfeer van dat moment. Je ziet en hoort de natuur ontwaken. Ook heb ik nog een paar opnames kunnen maken van de bewoners in dit gebied in de vorm van een pantserjuffer en reegeit die even nieuwsgierig was.
Buursezand
Reegeit in het Buursezand
pantserjuffer in struikheide
donderdag 24 september 2015
Hoch Montafon
Na ons verblijf in Zuid Tirol Italië hebben we een week Gargellen bezocht in de Montafon te Oostenrijk. Gargellen ligt aan het einde van een dal en is het hoogst gelegen bergdorp in de Montafon op zo'n 1400m. Natuurlijk kun je hier prachtig wandelen en ook mountainbiken, een andere hobby van mij. Natuurlijk ben ik er ook een paar keer op uit geweest om plekjes te ontdekken die een mooie foto kunnen opleveren. Ook is de mountainbike daar geschikt voor, je legt namelijk meer meters af. Zo stroomden onder andere de Vergaldenbach en de Suggadin, die beiden gletsjerwater afvoeren, vlak bij ons onderkomen van Landal in Gargellen. Na enig speurwerk had ik een aantal interessante standpunten ontdekt voor een foto. Vooral het spelen met lange sluitertijden om het stromende water mooi in beeld te brengen is een leuke bezigheid. De bergen en alpenweiden zijn altijd een mooi onderwerp om te fotograferen. Hieronder dan een paar opnames gemaakt tijdens die week in de Montafon.
Vergaldenbach bij Gargellen
De Suggadin voert het smeltwater van de bergen af.
Vergaldenbach bij Gargellen
Gargellen
woensdag 29 juli 2015
Alpe di Siusi en Dolomieten
Zo, de laatste blog is al weer van zo'n maand geleden. Die blog schreef ik vanuit mijn vakantieadres, waar nu dit bericht over gaat. Het is er gewoon niet eerder van gekomen om een bericht te plaatsen. Het mooie weer, geen tijd en familieomstandigheden hadden daar debet aan. Maar goed nu dan toch even de tijd genomen voor deze update. Deze keer een paar opnames uit het mooie Noord Italië gemaakt tijdens onze vakantie vorige maand. We hebben een week gezeten in Kastelruth vlakbij de Seiser Alm / Alpe di Siusi, het hoogste bergplateau in Europa en tevens Unesco World Heritage sinds juni 2009. De prachtige bergformatie Sciliar met de twee bekende toppen Santner en Euringer is een van de Zuid Tirol's uithangborden. Een paar keer vroeg de wekker gezet om bij zonsopgang de mooie bergformatie vast te leggen. Gelukkig werkte het weer mee en had ik mooie omstandigheden met zelfs een fraaie laag grondnevel die zorgt voor dat beetje extra sfeer. Ook ben ik een keer naar Lago di Carezza gereden, een meer met kristalhelder groen water dat gevoed wordt door onderaardse bronnen. Om het meer liggen uitgestrekte naaldbossen waar de bergformatie Latemar bovenuit torenen. Vooral de reflectie van deze bergtoppen in het meer bij windstil weer maken dit meer fotogeniek. Ik was er al eens eerder geweest maar toen zat alles potdicht door laaghangende bewolking, dus geen fotoweer... Dit keer had ik echter geluk en zat alles mee toen ik later in de middag aankwam op locatie. Het was windstil en de lucht was strakblauw, waardoor de bergtoppen mooi zichtbaar waren, ook in het stilstaande water. In het late en warme avondlicht kon ik zo een paar mooie opnames maken van Lago di Carezza. Hoe langer je wacht hoe mooier en warmer het licht wordt. Ik stond voor een dilemma, hier blijven tot zonsondergang en zo een mooie serie beelden schieten of toch nog zo'n 10km verder rijden en het laatste licht 'vangen' op de Rosengarten, de fraaie berggroep in de Dolomieten die dan fraai oranje kleurt. Ik koos voor de laatste optie, een tweede kans zou ik vanwege tijd niet meer krijgen en ik had intussen al mooie beelden van Lago di Carezza. Dus snel de cameraspullen weer ingepakt en terug naar de auto gelopen en dan als een speer naar het standpunt gereden die ik op internet eerder had uitgezocht. Een beetje voorwerk betaald zich altijd uit. Nu ook, al is het altijd wel lastig in de praktijk. Want op locatie staan vaak wel obstakels in de vorm van skiliften hoogspanningsmasten etc. Op locatie aangekomen was het daarna snel handelen. Standpunt zoeken en camera in gereedheid brengen. Veel tijd had ik niet meer want de bergwand kleurde al prachtig oranje en de zon zou spoedig achter de bergen wegzakken.. Uiteindelijk kon ik nog zo'n vier opnames maken waar ik wel tevreden mee was. Voor andere composities of standpunten was geen tijd meer, de zon was al achter de bergen verdwenen. Zo kwam er een einde aan een mooie dag fotograferen in de Italiaanse Dolomieten. Als laatste nog een opname waar de gelaagdheid van de bergen mooi op uit komt als de zon eenmaal achter de bergen is verdwenen.
Veel kijkplezier!
Zonsopgang op de Seiser Alm / Alpe di Siusi die op 1850m hoogte ligt .
Uitzicht op de karakteristieke bergtoppen de Langkofel (3181m)en Plattkofel (2958m)
De Sciliar in nevel gehuld

De Dolomieten na zonsondergang
Veel kijkplezier!
Zonsopgang op de Seiser Alm / Alpe di Siusi die op 1850m hoogte ligt .
Uitzicht op de karakteristieke bergtoppen de Langkofel (3181m)en Plattkofel (2958m)
De Sciliar in nevel gehuld
Lago di Carezza met de Latemar in het late avondlicht

De bergwand van de Rosengarten kleurt prachtig oranje tijdens zonsondergang
De Dolomieten na zonsondergang
donderdag 4 juni 2015
Texel, landschappen en vogels
Vanuit ons vakantieverblijf in de Montafon Oostenrijk, werk ik even mijn webblog bij. Even een terugblik op het zeer geslaagde weekje uitwaaien op het waddeneiland Texel. Texel is altijd goed voor het observeren en fotograferen van vogels, vooral nu in de lente omdat veel soorten nu broedden op het eiland. Soorten die je normaal niet gauw aantreft op Texel zoals de dwerg, grote, noordse- stern en visdief. Met enig geduld kun je dan ook fraaie opnames maken omdat ze nu dichtbij te zien zijn. Zo kun je langs de Waddenkant bij het Wagejot, Ottersaat en Utopia goed de vogels bekijken.
Ook als het laag water is kun je bij de Schorren de foeragerende vogels mooi observeren. Ik heb gewoon een beetje rondgereden met de auto en heb het allemaal op mij af laten komen. Toch heb ik leuke waarnemingen gehad en heb mooie opnames kunnen maken van lepelaars,sterns en kemphanen in baltskleed.
Naast vogels, kun je je als fotograaf uitleven met het fotograferen van landschappen. Vooral de kust/zeelandschappen hebben dan mijn voorkeur. De weidsheid, leegte en rust trekken mij erg aan. Als het licht dan ook nog mee wil werken heb je hier alle ingrediënten voor een geslaagde foto. Zo ben ik een aantal keer vroeg uit de veren gegaan om opnames te maken van de Slufter en de Waddenzee bij laagwater bij de Cocksdorp. Ook de zonsondergang aan de Noordzee kant van het eiland bij o.a. de Slufter was zeer de moeite waard. Vooral omdat de lucht erg mooi kleurde , wat de opnames net dat beetje extra gaf. Kortom was het weer een geslaagd weekje uitwaaien en genieten van al het moois dat Texel te bieden heeft. Hieronder een kleine selectie van beelden gemaakt tijdens die week op Texel. Meer opnames ga ik posten op mijn website.
Lepelaars op een dijk langs de waddenzee
Zonsondergang op de Slufter
Zonsopgang bij de Slufter
Kemphanen bij Waalenburg
Visdief bij het Wagejot
Grote stern met gevangen vis
Kluut in het laastste licht bij het Wagejot
Regen op komst bij strandpaal 28
Zonsondergang bij strandpaal 28
Kleurrijke bollenvelden op Texel
Abonneren op:
Posts (Atom)





















































