Wassende water rivier de Dinkel

Als gevolg van de hevige sneeuwval van de laatste tijd is rivier de Dinkel weer buiten haar oevers getreden. Op zich niet zo heel spannend omdat het wel vaker in het jaar gebeurt. De Dinkel meanderd ook langs de Welp, een mooi klein natuurgebied net aan de rand van Losser. Door de hoge waterstand stroomd dit gebied ook vaak over en door de natte graslanden die er dan ontstaan is het een paradijs voor vele vogelsoorten. Maar nu staat het water wel erg hoog en is er zelfs geen weiland meer te zien. Spoedig zal de waterstand wel zakken en komen de eerste vogels weer fourageren op de natte graslanden. Ondertussen ben ik er een paar keer op uit getrokken op het einde van de dag, om de Welp vast te leggen tijdens de hoge waterstand. Vooral als het windstil was en er ook nog een fraaie avondlucht was die dan reflecteerd in het water, is het een fotogenieke plek. Hier een paar opnames gemaakt op verschillende tijdstippen. Heb gebruik gemaakt van een polarisatiefilter en een 0,6ND grijsverloopfilter om het kontrast op te vangen. De grijsverloopfilters zijn van Cokin en die staan er bekend om dat ze soms in kleur afwijken en dan vooral in het magenta. Ik heb inmiddels een setje Lee filters besteld in Engeland, maar daar zit een lange levertijd op i.v.m. produktievertraging. Dus voorlopig moet ik het stellen met deze Cokin filters.

Overleven in de winter

Allereerst wens ik jullie nog een gezond en goed 2011 toe.
Ook deze winter is ons tot nu toe niet ontgaan. Weer een dik pak sneeuw en lage temperaturen. Met zulke omstandigheden lonkt het natuurlijk om er op uit te trekken en hiervan foto's te maken. Ook deze winter ben ik weer naar Feldberg in Duitsland geweest om daar opnames te maken van buizerds,raven en hopelijk de zeearend in winterse omstandigheden. Samen met fotomaatje Ronald Mengerink hebben we een drietal dagen in de schuilhut gezeten. Een dag kregen we gratis van Fred, omdat we voor hem een aantal hanen meebrachten uit Nederland. Zo hadden we onderweg een leuk gezelschap! De reis naar Feldberg toe ging niet zo vlot als anders vanwege de winterse omstandigheden. Nu reden we er 9 uur over, waar we normaal zo'n 6 uurtjes onderweg zijn. Maar uiteindelijk goed en wel aangekomen en dat is het belangrijkste.
Fred was zeer blij met zijn nieuwe aanwinst en had ook goede verwachtingen dat we een aantal mooie dagen tegemoed gingen. De volgende dag bracht hij ons zoals gewoonlijk voor zonsopgang naar de schuilhut. Eenmaal alles geinstalleerd kon het wachten beginnen. Fred had wel voor een gaskachel gezorgt om het lange zitten wat aangenamer te maken. Al spoedig hoor je de eerste raven, wat altijd een mooi moment is. Niet lang daarna komen er bonte kraaien en eksters bij, die weer werden afgelost door een 6 tal buizerds! Dit levert natuurlijk mooie situaties op, want iedereen wil een stukje van het uitgelegde kadaver. En onder deze winterse omstandigheden voedsel zoeken is niet makkelijk, dus als het zich zo makkelijk aandiend...
Het was vaak knokken geblazen en de buizerds moesten het vaak ontgelden. Om de haverklap zat er een ekster of raaf aan zijn verenpak te trekken om hem bij het kadaver weg te treiteren. Het ging zelfs zo ver dat een buizerd door twee raven werd aangevallen en aan beide vleugels stond een raaf te trekken, waarna de buizerd op zijn rug lag met de poten omhoog! Helaas heb ik juist van dit moment geen opname want de buffer van de camera was op dat moment vol @#*@! Het fotograferen viel ook niet mee tijdens de hevige sneeuwval. De AF had het moeilijk en veel opnames konden dan ook zo de prullebak in omdat ze niet scherp waren.
Hier bij een aantal opnames van dit geslaagde weekend. Oh ja, de zeearenden werkten dit keer niet echt mee. We hebben ze wel gezien, maar niet echt goed kunnen fotograferen op een vluchtopname na. Tegenover de schuilhut staat een grote boom die als uitvalsbasis funktioneert voor de vogels. Hier zitten raven, bonte kraaien, eksters, buizerds en zelfs de zeearend gebroedelijk bij elkaar. Er zaten zelfs 3 zeearenden tegelijk in die boom voor een halve dag, maar helaas kwamen ze niet naar de grond om zich te goed te doen aan het kadaver.... Tja, zulke dingen kun je niet sturen en het blijven tenslotte wilde dieren.
Al met al was het weer een prachtige belevenis in dit mooie gebied en konden we toch tevreden weer naar huis rijden.

Schotten in de sneeuw

De afgelopen tijd is er hier in Twente een hoop sneeuw gevallen. Het landschap is veranderd in een sprookjesachtig beeld. Natuurlijk wil je als fotograaf dan naar buiten om foto's te maken. Maar wat ga je dan fotograferen? Landschap of vogels in een winterse setting, tja wel moeilijk soms... Iedereen heeft dat wel eens denk ik. Ik besloot om naar het natuurgebied het 'Witte veen' bij Buurse te gaan om daar de aanwezige schotse hooglanders te fotograferen. Vooral nu er een dik pak sneeuw ligt komt de 'oerkracht' wat deze beesten uitstralen helemaal tot z'n recht. Ik moet dan gelijk denken aan opnames van muskusossen in winterse omstandigheden in de Dovrefjell te Noorwegen, die ik gezien heb op internet. Maar nu kun je dichter bij huis ook zulke opnames maken. Dus ik heb me goed warm aangekleed en mijn cameraspullen gepakt en richting het Witte veen gereden. Eenmaal daar aangekomen moest ik de schotse hooglanders nog wel even zoeken, want ze kunnen zwerven door het hele gebied. Het zat me gelukkig mee zodat ik tijd kon besparen met zoeken. Medewerkers van Natuurmonumenten hadden net de dieren bijgevoerd met een hooibaal, waardoor enkele exemplaren mooi dichtbij kwamen. Zo dichtbij, dat ik enkele portret opnames kon maken met mijn 10-20mm groothoeklens! Was best wel even wennen in het begin om zo'n 20cm van zo'n imposant dier te staan. De dieren zagen er wel fraai uit zo met die met ijs en sneeuw bedekte vacht.

Lynxen en Wolven in de sneeuw

Afgelopen week is dan toch echt de winter begonnen. De temperatuur daalde onder het vriespunt en het sneeuwde behoorlijk. Dit zijn dan mooie tijden voor de fotograaf om er op uit te gaan. Zo ben ik op pad gegaan om lynxen te fotograferen in de sneeuw. Natuurlijk geen wilde, want dan moet ik toch wel een heel eind rijden, maar dieren in gevangenschap. Normaal fotografeer ik het liefst wilde dieren, maar voor sommige soorten zoals de lynx kun je niet anders. De bestemming was Duitsland en niet het bekende Bayerische Wald, maar Granat Wildpark bij Haltern dat een stuk dichterbij huis ligt. Het is niet te vergelijken met het Bayerische Wald, maar je kunt je er wel vermaken. De lynxen hadden jongen, wat natuurlijk leuke momenten opleverd. Ze zitten achter tralies, wat natuurlijk niet echt optimaal is om goede opnames te maken. Maar door een goede achtergrond te kiezen en met klein diafragma te werken kun je wel tot goede resultaten komen. Bij aankomst lagen ze allemaal lekker tegen elkaar aan te slapen, zoals katten dat vaker doen. Maar na een uurtje wachten kwam er dan toch nog beweging in de groep en gingen de speelse jonge lynxen ravotten. Dit zijn mooie momenten om te zien en ik heb geprobeerd daar een aantal opnames van te maken.Wel moeilijk omdat de actie snel gaat en de lichtomstandigheden niet erg gunstig waren.De meeste opnames kon ik na het zien thuis op de pc zo in de prullebak gooien. Veelal was de achtergrond slecht of zat er weer een irritante tak of ander obstakel in beeld. Maar uiteindelijk kon ik er toch een paar gebruiken waarvan hier enkele voorbeelden. Ook kon ik enkele opnames maken van wolven die net twee weken in hun nieuwe verblijf zaten. Ik had het geluk dat tijdens mijn bezoek de begeleider van de wolven aanwezig was die ze ging voeren. Ik mocht met hem binnen de omheining staan en kon zo enkele opnames maken van deze prachtige dieren. Het verblijf is ook nog maar net geopend en de aanplanting moet nog vorm krijgen. Al met al was het een koude maar leuke dag in het wildpark. Alle opnames zijn gemaakt met de Canon 7D en 500mm F4 vanaf statief met schommelkop.

Uitwaaien op Texel

Het weekend van 12 t/m 14 november stond het jaarlijkse uitje met de VWG Losser weer op het programma. Voor de 2e keer werd Texel gekozen als bestemming, vanwege de vele soorten vogels die je hier in de trektijd kunt waarnemen. En als fotograaf kun je je op Texel ook uitleven. Fraaie landschapsopnames kun je hier maken en natuurlijk de vogels die je hier ziet vormen een onderwerp. Ik had een auto gehuurd zodat ik mooi rustig mijn gang kon gaan op het eiland en de vogelaars ongestoord hun waarnemingen konden doen. Zij struinen het hele eiland af om zo veel mogelijk soorten te zien. Als fotograaf wil je juist lekker rustig wachten op de dingen die komen gaan. De weersvoorspellingen waren niet al te best voor het weekend. Vooral voor vrijdag werd hevige storm voorspelt die gepaart gaat met de nodige neerslag en harde wind. Later zou de wind in kracht afnemen en er zelfs ruimte zijn voor de zon! Op de heenweg zijn we langs de Friese meren gereden om de daar aanwezige kleine rietganzen te zien.In de buurt van Oudega spotte ik een grote groep kleine rietganzen en kolganzen in een weiland.


Nadat ik enkele opnames gemaakt had van deze wintergasten ben ik maar weer verder gereden over de afsluitdijk om in Den Helder de veerboot naar Texel te nemen. Inmiddels hoorde ik op de radio dat de oa veerdienst naar Terschelling uit de vaart was genomen vanwege de storm die over Nederland raasde. De overtocht naar Texel viel achteraf wel mee. Eenmaal op het eiland aangekomen maar gelijk doorgereden naar onze uitvalsbasis in Den Burg. Met de VWG hadden we daar een onderkomen afgehuurd. Zaterdag vroeg er op uit gegaan om landschapsopnames te maken tijdens de zonsopgang. De zon zat helaas achter een dik wolkendek, maar heb toch nog wel enkele opnames kunnen maken op het strand bij de vuurtoren en bij de Volharding.

Ondanks de zeer harde wind heb ik toch een paar opnames gemaakt vanaf het strand. Zo kon ik mooi grote mantelmeeuwen fotograferen boven de branding. Ook liepen er een paar drieteenstrandlopers die ook zichtbaar moeite hadden met de harde wind. Na een tijdje werd het mij ook te gortig en om mijn apparatuur niet helemaal te laten zandstralen ben ik weer terug gegaan naar de auto.



Natuurlijk werden de bekende fotoplekken als Ottersaat, Dijkmanshuizen, De Petten en Wagejot niet overgeslagen. Hier kon je mooi de vele soorten eenden fotograferen zoals de: wintertaling,smient,slopeend en bergeend. Bij Waal en Burg kon ik nog genieten van een slechtvalk die aan het jagen was. Ook was het prachtig om te zien hoe duizenden goudplevieren over het eiland vlogen. Kortom het was weer een geslaagd weekendje weg met de VWG.

Ze zijn er weer !

De kraanvogels, onderweg van hun broedtplaatsen naar hun overwinteringsgebieden, maken vele duizenden kraanvogels een pauzestop in de Diepholzer Moorniederung. Dit is een goede plek relatief dicht bij huis om deze prachtige vogels te observeren. Elk jaar in de herfsttijd is het weer een belevenis om de grote groepen kraanvogels van de overnachtingsplaatsen in de veengebieden naar de fourageerplaatsen rond de akkers te zien vliegen. Vooral bij zonsopkomst is het een prachtig schouwspel om de grote groepen kraanvogels te observeren, helemaal wanneer de lucht ook nog fraai gekleurd is door het eerste zonlicht. Ook het geluid dat ze produceren maakt het een belevenis. Ook dit jaar wil wil ik deze gebeurtenis niet missen en check ik dus eind oktober al de website van de Diepholzer Moorniederung waar alle informatie opstaat. Toen er vorige week zo'n 30.000 geteld waren begon mijn bloed dan ook weer sneller te stromen en ging dan ook weer een kijkje nemen. 'S morgens zeer vroeg mijn spullen gepakt en op pad gegaan om voor zonsopgang op mijn fotostek te zitten. Had namelijk al de vorige keer een paar plekken op mijn GPS gezet, zodat ik niet in het donker hoef te zoeken. Kraanvogels zijn erg schuw en dus moet je al op je plek zitten voordat ze komen, anders maak je geen kans. Eenmaal op de plek aangekomen kwam ik tot de ontdekking dat het mais nog op de akker stond. Dus moest ik improviseren. Ik had nog een minuut of tien voordat de zon opkwam om een alternatief te zoeken. Een kilometer verderop ben ik maar gaan zitten onder een camouflagenet in een sloot, die al redelijk vol stond met water... Ondanks de redelijk goede weersverwachtingen viel een mooie zonsopgang tegen. Er kwam wat sluimerbewolking opzetten wat ook gevolgen had voor de belichting. Ik had mijn 1.4x converter namelijk ook nog voor de 500mm lens geschroeft, dus moest ik mijn iso instelling wat verder omhoog schroeven. En zo kon ik mijn eerste opnames van de kraanvogels maken die dag. Toen na twee uurtjes zitten de kraanvogels werden verstoord door een fietser met hond kon ik mijn spullen weer bijeen pakken en teruglopen naar de auto. De rest van de dag heb ik nog enkele opnames kunnen maken vanuit de auto. Dit is ook een goede manier om deze schuwe vogels te fotograferen. Meestal als je rustig aan komt rijden, blijven de kraanvogels wel staan, maar als er eentje opvliegt gaat de rest van de groep ook. Je wilt dat juist voorkomen omdat ze dan onnodig energie verliezen. Deze hebben ze juist nodig om de volgende reis te maken naar hun overwinteringsgebieden. In de loop van de dag werd het weer minder en begon het zelfs te regenen. Toch heb ik nog een aantal opnames kunnen maken waar ik tevreden mee ben en hier met jullie wil delen. Inmiddels zijn er al zo'n 50.000 kraanvogels in de Diepholzer Moorniederung, maar gezien de weersverwachting is een tweede bezoek nog niet aan de orde en zal ik het voorlopig met deze opnames moeten doen.

Luipaard

We zijn nu al zo’n maand terug van onze Zuid Afrika reis en het is voor mij nog steeds nagenieten. Zit natuurlijk menig uurtje achter de pc om al het beeldmateriaal te bekijken, sorteren en te bewerken. Onscherpe en verkeerd belichte opnames verdwijnen gelijk in de prullenbak. Soms moeilijk om te kiezen welke opnames je houd en welke je weggooit. Je hebt tenslotte niets aan 20 dezelfde opnames van een impala of olifant. Je bewaart dan alleen die opnames die het verschil maken. Anders heb je ook binnen de kortste keren je harde schijf vol….
Bij het zien van al die opnames droom je vaak even weer weg en beleef je de momenten opnieuw. Alleen de geluiden van de dieren en vogels etc. mis je dan even. Dat is vaak net dat beetje extra aan zo’n beleving. Er gaat tenslotte niets boven het invallen van de duisternis dat gepaard gaat met brullende leeuwen! Wat ook zo’n indruk op mij maakte was het zien van een jagende luipaard. Een luipaard stond boven aan mijn lijstje van de Afrika dieren die ik graag een keer wilde vastleggen. Vooral de prachtige huidskleuren en tinten spreken mij erg aan. Nou die wens is in vervulling gegaan!
We hadden een overnachting geboekt in de Elephant Plains Game Lodge. Deze lodge ligt in het Sabi Sands Game Reserve in het Kruger NP. Het Sabi Sands Game Reserve staat bekend om de regelmatige waarnemingen van de luipaard. Tijdens een ochtend gamedrive door dit gebied spotte een mede reiziger in onze landrover een luipaard die in het hoge gras stond. De ranger en tracker hadden haar niet gezien. Een haar, want het was een vrouwtjes luipaard gezien het kleinere formaat. Een mannetje is veel groter en forser. Dan pas valt het je op hoe goed de camouflage werkt van dit dier. Het gaat volledig op in de omgeving. Vooral nu het winter is en dus de meeste vegetatie geel/bruin van kleur is. Ze was op jacht zo te zien volgens de ranger, gezien haar manier van lopen en lichaamshouding. Haar staart beweegt constant en ze stopt regelmatig om haar zintuigen te gebruiken om een prooi op te sporen. Op gepaste afstand volgden we haar een tijdje en ik kon dus zo een aantal opnames maken van dit geweldige dier. Ze trok zich totaal niets aan van onze aanwezigheid. Gelukkig waren we ook de enigste auto ter plekke. Het voordeel van deze rangers is dat ze enige ervaring hebben met het meenemen van fotografen, dus ze proberen ervoor te zorgen dat de auto gunstig staat t.o.v. het dier rekening houdend met het licht,achtergrond en afstand. Dit luipaard had het voorzien op een groepje impala’s, die totaal geen notie hadden van haar aanwezigheid. Zelfs niet toen ze de groep op een meter of 30 benaderd had. Mooi om te zien hoe ze de groep impala’s besluipt. Met een omtrekkende beweging tegen de wind in natuurlijk, anders ruiken de impala’s haar alsnog. Toch kwam het niet tot een aanval en liet ze de groep impala’s met rust. Om dit allemaal ‘live’ mee te maken is echt een geweldige belevenis. Het bloed ging dan ook echt wel wat sneller stromen… Eenmaal terug bij de lodge en met een paar volle geheugenkaarten rijker smaakte het ontbijt dan ook voortreffelijk!