Bokkie en een geitie

De laatste tijd kun je regelmatig al reetjes zien op de akkers en weiden. Ze komen nu regelmatig uit de dekking om zich tegoed te doen aan mals gras etc. De lente is echt begonnen. Zo kwam ik ook een sprong reetjes tegen afgelopen weekend tijdens een ritje met de auto in het buitengebied van Losser. Ze stonden in een akker en waren op weg naar een bos. Stapvoets kon ik dichterbij rijden en kon ik zo dit geitje en bokje met zijn gewei nog in de barst fotograferen vanuit de auto.

Sluipmoordenaar

Gisteren had ik weer een ontmoeting met een sperwer. Vorig jaar december zat er eentje plots een tijdje bij ons op de schutting uit te rusten na een mislukte aanval op een merel. Dit keer was het wel raak! Was net thuis geweest om mijn fotospullen te pakken om wat reeen te fotograferen toen ik allemaal veren op de hoek van de straat zag. Een stukje verder lag het slachtoffer, een stadsduif met daarop een sperwer die hem kaal zat te plukken. Vlug de auto aan de kant gezet en mijn statief en camera in positie gebracht. Deze opnames kunnen maken tot er een verbaasde fietser langsreed..... Tja, het blijft de schrik van elke tuin en stadsvogel.

Eindelijk... de werkzaamheden zijn gestart!

Na 5 jaar onderhandelen en vergaderen door enkele leden van de VWG Losser met allerlei instanties zoals: Natuurmonumenten,Provincie Overijssel en de Gemeente Losser zijn de werkzaamheden dan eindelijk begonnen, Het ophogen van de eilandjes voor de observatiehut aan de Oelemars te Losser.





Vogelwerkgroep Losser heeft in samenwerking met Natuurmonumenten, de firma Temmink, Provincie Overijssel en de gemeente Losser een plan opgesteld voor herstel van deze vogeleilandjes. In het kader van “Natuur voor Natuur” is het mogelijk om overtollige leemhoudende grond van de Duivelshof te transporteren naar de Oelemars. De grond is vrijgekomen toen in de Duivelshof nieuwe natuur is ontwikkeld door cultuurland om te zetten in ruig kruidenrijk grasland met vennen en poelen. Voor deze grond was tot nu toe geen oplossing om er een goede bestemming voor te vinden.
Door een subsidie van Nationaal Landschap Noordoost-Twente is het nu mogelijk om het transport van de grond van Duivelshof naar Oelemars en ook de eilandvorming op de Oelemars financieel mogelijk te maken. Deze subsidie kon verkregen worden dankzij medefinanciering door Natuurmonumenten
De Oelemars is een natuurgebied rondom de zandafgraving bij de Zandbergen en wordt dagelijks bezocht door natuurliefhebbers. Er bevindt zich een observatiehut waar een aantal eilandjes voor liggen die een aantrekkingskracht hebben op vele vogels. Nu zijn die eilandjes in de loop van de jaren kleiner geworden door golfslag en inklinking. Het gevolg is dat er steeds minder vogels te zien zijn en dan vooral de steltlopers die er graag fourageren.Zonder herstel zullen de eilandjes over enkele jaren geheel in het water verdwenen zijn en zal er vanuit de observatiehut niet veel meer te zien zijn.Vogelwerkgroep Losser heeft in samenwerking met Natuurmonumenten, de firma Temmink, Provincie Overijssel en de gemeente Losser een plan opgesteld voor herstel van deze vogeleilandjes. In het kader van “Natuur voor Natuur” is het mogelijk om overtollige leemhoudende grond van de Duivelshof te transporteren naar de Oelemars. De grond is vrijgekomen toen in de Duivelshof nieuwe natuur is ontwikkeld door cultuurland om te zetten in ruig kruidenrijk grasland met vennen en poelen. Voor deze grond was tot nu toe geen oplossing om er een goede bestemming voor te vinden.


Door een subsidie van Nationaal Landschap Noordoost-Twente is het nu mogelijk om het transport van de grond van Duivelshof naar Oelemars en ook de eilandvorming op de Oelemars financieel mogelijk te maken. Deze subsidie kon verkregen worden dankzij medefinanciering door Natuurmonumenten. De werkzaamheden zijn afgelopen week begonnen en worden deze week afgerond. Nu kunnen we straks weer genieten van de vele vogels die voor de observatiehut te zien zijn.

Wassende water rivier de Dinkel

Als gevolg van de hevige sneeuwval van de laatste tijd is rivier de Dinkel weer buiten haar oevers getreden. Op zich niet zo heel spannend omdat het wel vaker in het jaar gebeurt. De Dinkel meanderd ook langs de Welp, een mooi klein natuurgebied net aan de rand van Losser. Door de hoge waterstand stroomd dit gebied ook vaak over en door de natte graslanden die er dan ontstaan is het een paradijs voor vele vogelsoorten. Maar nu staat het water wel erg hoog en is er zelfs geen weiland meer te zien. Spoedig zal de waterstand wel zakken en komen de eerste vogels weer fourageren op de natte graslanden. Ondertussen ben ik er een paar keer op uit getrokken op het einde van de dag, om de Welp vast te leggen tijdens de hoge waterstand. Vooral als het windstil was en er ook nog een fraaie avondlucht was die dan reflecteerd in het water, is het een fotogenieke plek. Hier een paar opnames gemaakt op verschillende tijdstippen. Heb gebruik gemaakt van een polarisatiefilter en een 0,6ND grijsverloopfilter om het kontrast op te vangen. De grijsverloopfilters zijn van Cokin en die staan er bekend om dat ze soms in kleur afwijken en dan vooral in het magenta. Ik heb inmiddels een setje Lee filters besteld in Engeland, maar daar zit een lange levertijd op i.v.m. produktievertraging. Dus voorlopig moet ik het stellen met deze Cokin filters.

Overleven in de winter

Allereerst wens ik jullie nog een gezond en goed 2011 toe.
Ook deze winter is ons tot nu toe niet ontgaan. Weer een dik pak sneeuw en lage temperaturen. Met zulke omstandigheden lonkt het natuurlijk om er op uit te trekken en hiervan foto's te maken. Ook deze winter ben ik weer naar Feldberg in Duitsland geweest om daar opnames te maken van buizerds,raven en hopelijk de zeearend in winterse omstandigheden. Samen met fotomaatje Ronald Mengerink hebben we een drietal dagen in de schuilhut gezeten. Een dag kregen we gratis van Fred, omdat we voor hem een aantal hanen meebrachten uit Nederland. Zo hadden we onderweg een leuk gezelschap! De reis naar Feldberg toe ging niet zo vlot als anders vanwege de winterse omstandigheden. Nu reden we er 9 uur over, waar we normaal zo'n 6 uurtjes onderweg zijn. Maar uiteindelijk goed en wel aangekomen en dat is het belangrijkste.
Fred was zeer blij met zijn nieuwe aanwinst en had ook goede verwachtingen dat we een aantal mooie dagen tegemoed gingen. De volgende dag bracht hij ons zoals gewoonlijk voor zonsopgang naar de schuilhut. Eenmaal alles geinstalleerd kon het wachten beginnen. Fred had wel voor een gaskachel gezorgt om het lange zitten wat aangenamer te maken. Al spoedig hoor je de eerste raven, wat altijd een mooi moment is. Niet lang daarna komen er bonte kraaien en eksters bij, die weer werden afgelost door een 6 tal buizerds! Dit levert natuurlijk mooie situaties op, want iedereen wil een stukje van het uitgelegde kadaver. En onder deze winterse omstandigheden voedsel zoeken is niet makkelijk, dus als het zich zo makkelijk aandiend...
Het was vaak knokken geblazen en de buizerds moesten het vaak ontgelden. Om de haverklap zat er een ekster of raaf aan zijn verenpak te trekken om hem bij het kadaver weg te treiteren. Het ging zelfs zo ver dat een buizerd door twee raven werd aangevallen en aan beide vleugels stond een raaf te trekken, waarna de buizerd op zijn rug lag met de poten omhoog! Helaas heb ik juist van dit moment geen opname want de buffer van de camera was op dat moment vol @#*@! Het fotograferen viel ook niet mee tijdens de hevige sneeuwval. De AF had het moeilijk en veel opnames konden dan ook zo de prullebak in omdat ze niet scherp waren.
Hier bij een aantal opnames van dit geslaagde weekend. Oh ja, de zeearenden werkten dit keer niet echt mee. We hebben ze wel gezien, maar niet echt goed kunnen fotograferen op een vluchtopname na. Tegenover de schuilhut staat een grote boom die als uitvalsbasis funktioneert voor de vogels. Hier zitten raven, bonte kraaien, eksters, buizerds en zelfs de zeearend gebroedelijk bij elkaar. Er zaten zelfs 3 zeearenden tegelijk in die boom voor een halve dag, maar helaas kwamen ze niet naar de grond om zich te goed te doen aan het kadaver.... Tja, zulke dingen kun je niet sturen en het blijven tenslotte wilde dieren.
Al met al was het weer een prachtige belevenis in dit mooie gebied en konden we toch tevreden weer naar huis rijden.

Schotten in de sneeuw

De afgelopen tijd is er hier in Twente een hoop sneeuw gevallen. Het landschap is veranderd in een sprookjesachtig beeld. Natuurlijk wil je als fotograaf dan naar buiten om foto's te maken. Maar wat ga je dan fotograferen? Landschap of vogels in een winterse setting, tja wel moeilijk soms... Iedereen heeft dat wel eens denk ik. Ik besloot om naar het natuurgebied het 'Witte veen' bij Buurse te gaan om daar de aanwezige schotse hooglanders te fotograferen. Vooral nu er een dik pak sneeuw ligt komt de 'oerkracht' wat deze beesten uitstralen helemaal tot z'n recht. Ik moet dan gelijk denken aan opnames van muskusossen in winterse omstandigheden in de Dovrefjell te Noorwegen, die ik gezien heb op internet. Maar nu kun je dichter bij huis ook zulke opnames maken. Dus ik heb me goed warm aangekleed en mijn cameraspullen gepakt en richting het Witte veen gereden. Eenmaal daar aangekomen moest ik de schotse hooglanders nog wel even zoeken, want ze kunnen zwerven door het hele gebied. Het zat me gelukkig mee zodat ik tijd kon besparen met zoeken. Medewerkers van Natuurmonumenten hadden net de dieren bijgevoerd met een hooibaal, waardoor enkele exemplaren mooi dichtbij kwamen. Zo dichtbij, dat ik enkele portret opnames kon maken met mijn 10-20mm groothoeklens! Was best wel even wennen in het begin om zo'n 20cm van zo'n imposant dier te staan. De dieren zagen er wel fraai uit zo met die met ijs en sneeuw bedekte vacht.

Lynxen en Wolven in de sneeuw

Afgelopen week is dan toch echt de winter begonnen. De temperatuur daalde onder het vriespunt en het sneeuwde behoorlijk. Dit zijn dan mooie tijden voor de fotograaf om er op uit te gaan. Zo ben ik op pad gegaan om lynxen te fotograferen in de sneeuw. Natuurlijk geen wilde, want dan moet ik toch wel een heel eind rijden, maar dieren in gevangenschap. Normaal fotografeer ik het liefst wilde dieren, maar voor sommige soorten zoals de lynx kun je niet anders. De bestemming was Duitsland en niet het bekende Bayerische Wald, maar Granat Wildpark bij Haltern dat een stuk dichterbij huis ligt. Het is niet te vergelijken met het Bayerische Wald, maar je kunt je er wel vermaken. De lynxen hadden jongen, wat natuurlijk leuke momenten opleverd. Ze zitten achter tralies, wat natuurlijk niet echt optimaal is om goede opnames te maken. Maar door een goede achtergrond te kiezen en met klein diafragma te werken kun je wel tot goede resultaten komen. Bij aankomst lagen ze allemaal lekker tegen elkaar aan te slapen, zoals katten dat vaker doen. Maar na een uurtje wachten kwam er dan toch nog beweging in de groep en gingen de speelse jonge lynxen ravotten. Dit zijn mooie momenten om te zien en ik heb geprobeerd daar een aantal opnames van te maken.Wel moeilijk omdat de actie snel gaat en de lichtomstandigheden niet erg gunstig waren.De meeste opnames kon ik na het zien thuis op de pc zo in de prullebak gooien. Veelal was de achtergrond slecht of zat er weer een irritante tak of ander obstakel in beeld. Maar uiteindelijk kon ik er toch een paar gebruiken waarvan hier enkele voorbeelden. Ook kon ik enkele opnames maken van wolven die net twee weken in hun nieuwe verblijf zaten. Ik had het geluk dat tijdens mijn bezoek de begeleider van de wolven aanwezig was die ze ging voeren. Ik mocht met hem binnen de omheining staan en kon zo enkele opnames maken van deze prachtige dieren. Het verblijf is ook nog maar net geopend en de aanplanting moet nog vorm krijgen. Al met al was het een koude maar leuke dag in het wildpark. Alle opnames zijn gemaakt met de Canon 7D en 500mm F4 vanaf statief met schommelkop.