De blauwe parel

Regelmatig bezoek ik de vogelkijkhut bij de Oelemars om er de aanwezige vogels te observeren en te fotograferen. Het is vlak bij mijn huis, dus ook als ik wat minder tijd te besteden heb is het een leuke uitvalsbasis. Er zijn dagen dat er niet veel te zien valt buiten de 'gewone' soorten als wilde eend,aalscholver, grauwe gans, fuut en meerkoet. De laatste tijd kun je regelmatig weer wat steldlopertjes zien zoals de kleine plevier en oeverloper. Doordat het hoge gras en onkruid op de eilandjes voor de kijkhut is weggemaaid, laten deze vogels zich weer regelmatig zien. Ook de kleine karekiet die voor de kijkhut in het riet heeft gebroed laat zich vaak zien, net als de oeverzwaluwen. Maar de gast die het meest tot de verbeelding spreekt is toch wel de ijsvogel. Die mooie blauwe parel die je met enige regelmaat over het water ziet scheren. Af en toe laat hij of zij zich beter bekijken door op de door mij geplaatste tak voor de kijkhut te gaan zitten. Als ie bovenop de tak gaat zitten werkt de groene achtergrond van het eiland helemaal mee voor een geslaagde foto. Een aantal ochtenden heb ik de kijkhut bezocht voor de ijsvogel. Meestal tevergeefs. Hij liet zich niet zien, of raakte de tak even aan om weer verder te vliegen.... Maar als hij of zij, ja er vliegen er meerdere rond, toch op de tak ging zitten leverde het wel weer een paar leuke opnames op. Het blijft aanstekelijk om deze prachtige vogel te fotograferen. Hopelijk komen ze de aankomende winter door zodat we er nog lang van kunnen blijven genieten!
Alle opnames gemaakt vanuit de vogelkijkhut met 500mm vanaf een rijstzak.

                                            aalscholver

                                            blauwe reiger

                                             kleine karekiet

                                             ijsvogels

Grauwe klauwier en steenuiltje

Regelmatig ga ik even naar het Haaksbergerveen om daar vogels te spotten. Nu was daar recent een paartje grauwe klauwieren gezien en die wilde ik zelf ook wel eens waarnemen. Deze zomergast zie je tenslotte niet dagelijks. Het is een schaarse broedvogel die in Nederland op de rode lijst voorkomt. Hij heeft ook de gewoonte gevangen prooien als voedselvoorraad op te prikken aan doornen of prikkeldraad. Vanuit de auto hield ik een tijdje het gebied in de gaten waar de grauwe klauwier zich moest ophouden. Hij liet zich even zien, op het prikkeldraad, wat voor een foto niet echt fraai is natuurlijk. Maar dat is beter dan helemaal niets en ze zitten nu eenmaal vaak op het prikkeldraad. De tijd verstreek en het licht begon al wat harder te worden. Ik besloot maar verder te gaan rijden en pakte de camera weer in mijn tas. Ik was net een paar meter weggereden toen ik in mijn ooghoek de grauwe klauwier op een takje van een jonge eik zag zitten! Gelijk de auto weer in z'n achteruit en de camera weer uit de tas gehaald. Lens met converter erop en gelukkig bleef hij zitten. Ondertussen was het ook bewolkt geworden, wat ten gunste kwam voor de belichting. Uiteindelijk kon ik deze prachtige gemaskerde bandiet mooi fotograferen.

                                             vrouwtje grauwe klauwier

                                            vrouwtje grauwe klauwier

Opnames gemaakt met Canon 7D met 500mmF4 en 1.4x converter vanaf rijstzak.

Een stukje verder rijdend zag ik met mijn verrekijker een steenuiltje zitten op een weidepaaltje van een boerenerf. Hij was aan het jagen. Gelukkig kwam hij mijn kant op gevlogen en landde voor mij op een paaltje, waar hij weer het weiland afspeurde. Rustig de auto in positie gebracht zodat ik wat opnames kon maken van dit prachtige uiltje. Hij trok zich niets van mijn aanwezigheid aan en ging ongestoord verder. Zo kreeg ik de gelegenheid om een leuke serie opnames te maken van deze steenuil.
Natuurlijk ging ik met een volle geheugenkaart en tevreden gevoel weer thuiswaards

Opnames gemaakt met Canon 7D en 500mm F4 vanaf rijstzak

Meer opnames staan ook op mijn website.

Heideblauwtjes en juffers

Het weer werkt de laatste tijd niet echt mee voor ons als natuurfotograaf. Vooral voor macrofotografie is het weer echt bagger.De temperaturen zijn voor deze tijd van het jaar veel te laag, waardoor oa de vlinders laat op gang komen. Ook waait het vaak veel te hard en dat is ook niet bevordelijk voor goede macrofotografie. En als ook nog de zon het laat afweten, dan weet je het wel... Toch ben ik een aantal keren op pad gegaan om toch een poging te wagen. Vroeg de wekker zetten omdat 's morgens de insecten, vlinders etc. nog niet bewegelijk zijn en je ze dus makkelijker kunt benaderen. In het natuurgebied het Duivelshof, vlakbij mijn woonplaats Losser heb ik heideblauwtjes gefotografeerd. Deze kleine vlindertjes komen voor zoals de naam al aangeeft op heideveldjes, met name dophei. De mannetjes zijn mooi blauw van kleur, terwijl de vrouwtjes een bruine kleur hebben. De vliegtijd is van juni tot augustus. Het heideblauwtje heeft als status kwetsbaar en is daarom op de Nederlandse rodelijst geplaatst. Ondanks de weersomstandigheden heb ik toch wel een leuke serie opnames naar mijn tevredenheid kunnen maken.

                                           vrouwtje
                                                

                                           mannetje
                                     

Langs een beek heb ik een aantal opnames gemaakt van juffers. Het blijft voor mij wel erg lastig om de juffers op naam te brengen. Ze lijken allemaal erg veel op elkaar. Fotogeniek zijn ze echter wel door de prachtige kleuren. Heb ook een paringswiel van twee lantaarntjes vast kunnen leggen.
Alle opnames gemaakt uit de hand met een Canon 40D i.c.m een Tamron 90mm F2.8 macro.

Herten kijken in Duitsland

Vorige week ben ik weer eens vroeg op pad gegaan om in Duitsland wild te gaan fotograferen. In Nederland ben je al gauw aangewezen op de Veluwe of de Oostvaardersplassen, maar aangezien ik 5km van de grens met onze oosterburen woon, is dat natuurlijk ook aantrekkelijk. In Duitsland zijn ook veel meer wildparken en natuurreservaten. In Munsterland liggen een aantal parken waar je rotwild kunt aantreffen en waar je ook mooie foto's kan maken van de dieren in een fraaie natuurlijke setting. Het park waar ik nu heen ging had ik al eerder eens bezocht met koninginnedag, dus kende ik de weg een beetje. Wel handig omdat je best wel je best moet doen om de dieren te vinden.  In het park leven edelherten en damherten. Edelherten heb ik helaas niet kunnen vinden deze keer, wel enkele damherten. De damherten zijn wel erg schuw en hoewel het park regelmatig bezocht wordt door joggers en wandelaars, is het fotograferen van deze mooie dieren wel een uitdaging. Vooral als je deze dieren in een mooie setting wilt fotograferen. Al met al kon ik er toch een aantal benaderen met enig geduld en heb er onderstaande foto's van gemaakt die ik graag met jullie wil delen. Opnames zijn gemaakt met een Canon 7D en 500mm vanaf statief.

Meer opnames op mijn website.

Beleef de lente!

De lente is natuurlijk de periode dat vogels gaan zorgen voor het nageslacht en dat heb ik de laatste tijd ook mooi mogen meebeleven. Zelfs in mijn eigen achtertuin kon ik mooi dagelijks een familie pimpelmees volgen die een opgehangen nestkastje gekozen had als kraamkamer. Na 5 jaar was dit de eerste keer dat er in dit kastje een nestje werd gebouwd. Leuk om te zien dat de ouders af en aan vliegen met voedsel voor de kroost. Dat het veel energie kostte voor de ouders zag je wel aan hun verenkleed, ze zagen er niet uit! Gelukkig konden we het uitvliegen ook 'live' meemaken. Op een mooie warme avond, het zonnetje stond mooi op het kastje, vlogen de jongen uit. We hebben niet alle meesjes kunnen zien en volgen, maar heb zeker 5 pimpelmezen zien uitvliegen. Geweldig als die kleine kopjes door het gaatje kijken naar buiten! Uiteindelijk toch een paar leuke opnames kunnen maken van dit tafereel.










Tijdens een van de vele tochtjes op mijn mountainbike hoorde ik opeens het geluid van jonge roepende spechten vlakbij de bosrand. Na even zoeken had ik het nest gevonden. In een berk was op zo'n 3 meter hoogte een mooi gat te zien waar op een gegeven moment een grote bonte specht uit kwam met afval. Aangezien het langs een verharde weg lag en het op een gunstige hoogte zat, besloot ik de volgende morgen maar eens te gaan kijken vanuit de auto. Vanuit de auto had ik een goed uitzicht op de boomholte. Zowel het vrouwtje als het mannetje grote bonte specht vlogen af en aan met snacks voor de jongen. Van alles werd er aangesleept, van spinnetjes,kevers,mieren tot een meikever. Erg leuk om te zien en natuurlijk heb ik een aantal opnames kunnen maken vanaf de rijstzak die ik op het portierraam had liggen. Alleen 's morgens stond het licht gunstig t.o.v. de nestingang, maar aangezien het licht bewolkt was kon ik iets langer door fotograferen. Heb een aantal keren een morgen gepost. Afgelopen week kwam er zelfs af en toe een koppie van een jonge specht naar buiten, wat weer leuke foto's opleverde. Nu was ook goed de voedseloverdracht te zien. Hieronder een aantal opnames van deze leuke natuurbeleving!













Een leuke verrassing voor mij was dat een van de opnames van de spechtenserie afgelopen zaterdag op de voorpagina stond van Stad&Land van dagblad De Tubantia.








(meer opnames op mijn website)

Langs de bosrand

Vorige week een aantal avonden gepost langs de bosrand bij het Haagse bos. Hier fourageren regelmatig reeen in de weilandjes, die nu een mooi decor vormen met al die bloeiende boterbloemen en zuring. Ik had er een mooie reebok gezien en die zou ik wel graag eens voor de lens willen... De eerste poging mislukte. Ik zat al een tijdje onder mijn camouflagekleed en de reebok was al op het toneel verschenen, maar zat nog een beetje te ver weg. Een wandelaar met jawel, een loslopende hond verstoorde mijn plan en de reebok. Balen dus, de reebok vluchte weer het bos in. De volgende avond maar weer een poging gewaagt. Ook nu weer zat ik rustig onder mijn camokleed te wachten op de dingen die komen gaan. Zat onder een boom en had vanaf hier een goed zicht over de kleine weide die in het verlengde lag van het bos. Voor me stond het statief met daarop mijn camera met 500mm lens. Om half acht kwam er eindelijk wat actie, een reegeitje kwam uit het bos gelopen en begon van het gras te eten. Kort daarop kwam ook de reebok aangelopen, maar voor foto's waren ze nog te ver weg. Na enig geduld, de zon was inmiddels al achter de bosrand verdwenen, kon ik mijn eerste opnames maken van de reebok. Hij kwam mooi uit tegen de donkere achtergrond. Eerst had hij mij niet in de gaten en kon mij ook niet ruiken, de wind had ik tegen. Mooi om te zien dat hij zich regelmatig ging zekeren en met de neus omhoog geursporen probeerde op te vangen. Het leverde mooie gedrachtsbeelden op van dit mooie dier. Op een gegeven moment kwam hij steeds dichterbij, zo dicht zelfs dat ik redelijke close-ups kon maken. Op een gegeven moment vertrouwde hij de situatie niet meer en verdween weer net zo snel in het bos als hij gekomen was. Wel gaaf om zo dicht bij zulke prachtige dieren te verblijven. Helaas heeft de boer inmiddels het gras gemaait en zit een vervolgsessie er even niet meer in. Dan maar even nagenieten van deze beelden...