Vogelen in Friesland

Afgelopen vrijdag ben ik samen met 2 leden van de VWG-Losser naar Friesland gereden om daar aan een weidevogelexcursie deel te nemen. Bij Greidhoeke (Skrins en Skroks)zijn nog echte plas/dras gebieden waar weidevogels als grutto,kievit,kemphaan en tureluur kunnen broeden. De excursies worden door Natuurmonumenten georganiseerd en je gaat onder begeleiding van een medewerker het gebied in. Dus zeer vroeg de wekker gezet, want we werden om 7:00u verwacht bij het bezoekerscentrum aldaar! Onderweg was het al genieten, vooral tijdens zonsopgang. Prachtig om te zien hoe de eerste zonnestralen door de nevel heen priemen en het fraaie warme licht weerspiegeld in de sloten. Dankzij het feilloos werkende navigatiesysteem kwamen we klokslag 7:00u aan op plaats van bestemming. We werden door de beheerder van Natuurmonumenten ontvangen met koffie en Friese kruidkoek. Na een kort inleidingsgesprek gingen we het veld in waar het natuurlijk om te doen was. Ik had mijn camera natuurlijk ook bij me, maar had me er al op ingesteld dat er niet goede platen geschoten gaan worden als je met een groep het weidegebied inloopt. Alles gaat natuurlijk op de wieken. Wel een prachtige ervaring om door dit gebied te lopen met een kakofonie van vogelgeluiden. Zo was het ooit in heel Nederland, natte weilanden die niet gemaaid werden en natuurlijk veel vogels. Zo konden we al wat legsels zien van grutto's en tureluur. Ook zagen we rammelende hazen door het gebied rennen. Een bezoekje aan de vogelkijkhut werd natuurlijk ook niet overgeslagen. Van hieruit kun je ongestoord goed de aanwezige vogels bekijken met een verrekijker, want voor fotograferen zit je er te ver vanaf en laat staan dat je je lens door de te vaak te kleine openingen krijgt. Wel was er genoeg te zien zoals: wintertaling, goudplevier, kemphaan, visdief, slopeend, scholekster, bergeend, grutto en knobbelzwanen. Helaas geen slechtvalk kunnen ontdekken, die toch wel regelmatig hier rond vliegt volgens de waarnemingen...

Na deze excursie zijn we nog naar Holwerd gereden om daar nog even te gaan kijken naar vogels, we zijn er tenslotte nu in de buurt... daarna reden we terug via de Krim naar huis. Vanaf de pier bij Holwerd was niet echt veel te zien, bergeenden, steenlopers en tureluurs. Daarna maar verder langs de dijk gereden. Hier raakten we onder de indruk van de vele brandganzen die hier te zien waren. Na rustig de weg te vervolgen langs de dijk konden we ook nog een oeverpieper, lepelaar en tureluur noteren. Hier heb ik wel wat foto's kunnen maken die ik jullie hier laat zien.

Tegen twee uur maar weer richting huis gereden om de spits in het verkeer te vermijden. In de buurt van Slagharen hebben we nog even een korte stop gemaakt bij de vloeivelden van de Krim, een mooi natuurgebied van Staatsbosbeheer, waar veel vogelsoorten te zien zijn. Vanachter een vogelkijkscherm heb je een mooi uitzicht op een van de vloeivelden waar oa kuifeend, wintertaling, bergeend en geoorde fuut te waren. In de rietkraag voor het kijkscherm waren 3 blauwborsten aktief en met enig geduld konden we er een aantal leuke opnames van maken, nadat er eindelijk eentje hoog in een rietstengel ging zitten. Dit was een mooie afsluiting van deze geslaagde dag!

Wilde zwijnen in het Teutoburgerwald

Vorige week zondag zijn we met z'n drietjes voor het eerst er even op uit geweest. Nu met een kleine meid van 3 maand is het natuurlijk even anders dan voorheen. Maar al met al was het een geslaagde middag. We zijn naar een wildpark geweest in Duitsland, gelegen achter Osnabruck in het Teutoburgerwald. Er zijn wilde zwijnen, damherten en moeflons te zien. We hebben alleen de wilde zwijnen gezien, waar het mij eigenlijk ook om te doen was. Vooral nu vroeg in het voorjaar zijn de eerste jonge biggetjes(frislingen)weer geboren. Erg leuk om te zien die kleine pyama's rond te zien lopen. Ondanks dat het een wildpark is was het niet eenvoudig er fatsoenlijke foto's van te maken. Het is altijd wat donkerder in het bos en ze zijn ook erg beweeglijk. Had ook alleen mijn 500mm meegenomen en eenpootstatief, wat achteraf 'too much' was. Met het nodige geduld en door rustig te wachten kwamen ze soms wel dichtbij. Soms kropen de frislingen allemaal dicht op elkaar om zich warm te houden, wat erg leuk om te zien was.
Hieronder een aantal opnames van die dag. Ik ga er zeker nog een keer weer naartoe.

Bosanemonen

De lente is dan nu echt begonnen! De planten en bomen beginnen al weer uit te lopen. Er begint eindelijk weer wat kleur in het landschap te komen. Een van die boodschappers van de lente is wel de bosanemoon, vind ik. Deze bosplant komt voor in loofbossen, maar je vind ze ook wel langs slootkanten en soms graslanden. Bosanemoon bloeit zo vroeg in het jaar omdat de bomen dan nog kaal zijn. Wanneer het bladerdek van de bomen de bodem van het bos gaat beschaduwen is de plant bijna aan het einde van zijn groeicyclus.
Ik heb geprobeerd het fragiele, tere van de mooie bloem uit te beelden door te spelen met het licht en door iets over te belichten. Liggend op mijn buik heb ik met mijn 90mm macrolens de volgende opnames kunnen maken.
Voor meer opnames, zie mijn website.

Heikikkers en adders

Hier weer een update van mijn kant. De lente is weer begonnen en dat laat de natuur weten ook! Het huidige mooie weer met de aangename temperaturen verlijdt je om naar buiten te gaan om er op uit te trekken. Dat heb ik ook gedaan. Afgelopen week ben ik het plaatselijke veengebied ingetrokken om daar oa de heikikkers en adders op te zoeken, die nu weer uit hun winterslaap zijn ontwaakt. Vooral de adders komen nu met dat zonnetje uit hun winterverblijven om zich lekker op te warmen. soms liggen er wel 5 exemplaren bij elkaar! Het is een hele uitdaging om een goede opname van een adder te maken. Meestal liggen ze verscholen tussen het gras,takken en bladeren. Maar soms heb je geluk en ligt er eentje redelijk vrij van die storende takjes etc. Maar dan zijn ze ook nog vaak moeilijk te benaderen en je wilt deze dieren ook niet verstoren, want ze zijn al gauw gestrest als je ze verstoord. Ze zijn gevoelig voor warmte en trillingen, waar ze dan ook op reageren. Op een ochtend kon ik met eenig geduld er eentje redelijk dicht benaderen en er een paar opnames van maken met mijn 90mm macro lens. Wel indrukwekkend om op een centimeter of 30 van zo'n dier af te liggen!







Ook de heikikkers zijn weer ontwaakt uit hun winterslaap en trekken ze weer naar hun voortplantingswateren. En nu als de paartijd is aangebroken kleuren de mannetjes mooi blauw. Dit duurt maar een paar dagen, dus is het een kwestie van timing en regelmatig de diertjes opzoeken om te kijken of ze al verkleuren. Mede door de lekkere warme lente zon was het afgelopen week dus zover en waren enkele mannetjes al mooi blauw van kleur. Heb wat opnames kunnen maken van deze leuke dieren. Plat op mijn buik lag ik aan de waterkant. Na de fotosessie was ik dan ook behoorlijk doorweekt en smerig, maar leverde wel oa de onderstaande opnames op. Zal ook deze week mijn website voorzien van de laatste foto's. De heikikkers heb ik gefotografeerd met mijn 70-200mm en 100-400mm lens

Zwarte zee-eend

Afgelopen zondag hadden we een bijzondere gast hier op de Oelemars in Losser. Door een van de leden van de VWG-Losser was een zwarte zee-eend gespot. De zwarte zee-eend broedt in het noorden van Europa en hier in Nederland worden regelmatig doortrekkers gezien. De winter brengen ze door op open zee in het zuiden. Naast de zwartbuikwaterspreeuw is dit dus ook een bijzondere bezoeker hier in Twente!
Ondanks de naam van de zwarte zee-eend, is alleen het mannetje in zijn prachtkleed echt zwart, het winterkleed is duidelijk bruiner. Het mannetje is in het prachtkleed tevens te herkennen aan de gedeeltelijk oranjegele snavel, waarop zich ook een kleine knobbel bevindt. Gelukkig liet de zwarte zee-eend zich redelijk goed zien vanaf de vlonder bij de Oelemars. Heb een aantal foto's gemaakt die ik jullie hier laat zien.
Opnames gemaakt met Canon7D met 500mm i.c.m. 1.4x converter.

Kruiend ijs

Nu lijkt er dan toch een einde aan de winter te zijn gekomen. De temperaturen zijn weer boven het vriespunt. Toch was het even een koude en heftige winter met bijna een elfstedentocht. Bij ons in Twente was het helaas niet spectaculair voor wat de fotografie betreft. Geen mooie rijp of een dik pak sneeuw. Ook was de Waddenzee mooi dichtgevroren en later wanneer de ijsbrekers hun werk gedaan hadden, leverde het mooie foto's op van kruiend ijs aan de kust. Zo zag ik een aantal mooie foto's op diverse weblogs en fora voorbij komen van kruiend ijs aan het Ijsselmeer en Waddenzee. Geinspireerd door al die fraaie opnames begon het bij mij ook te kriebelen om wat van die natuurbeleving mee te pikken. Alleen door allerlei omstandigheden kon ik niet eerder wat tijd inplannen. Afgelopen vrijdagmiddag ben ik toch maar even op pad gegaan richting het Ijsselmeer. HHet meeste ijs was inmiddels gesmolten en het was dus nog even zoeken naar een geschikte locatie. Bij Lelystad was het ijs al weg, dus maar verder gereden naar Urk. Daar aangekomen zag ik nog wat kruiend ijs liggen langs de kust. Het weer was bewolkt en het begon inmiddels wat licht te regenen, wat het fotograferen niet makkelijker maakt. Telkens moest ik met een doekje wat regendruppels wegpoetsen van het ND-filter. Toch was het nog de moeite waard om wat foto's te nemen. Erg fraai om de kleuren van het ijs te zien en diverse vormen. Hieronder een aantal opnames van die middag. De volgende winter ga ik zeker eerder op pad om dit fraaie natuurgeweld te fotograferen.

Zwartbuikwaterspreeuw deel 2

Deze prachtige vogel was toch nog niet gevlogen en heb hem maar nog een keer opgezocht. Niet dat ik ontevreden was met de reeds gemaakte foto's, maar het kan altijd beter...
Ik wilde vooral opnames maken met een lager standpunt zodat de achtergrond meer wegvalt en dus rustiger wordt. Ook is het fraaier als je deze soort vlak bij de waterspiegel fotografeert. Dus ben ik maar weer op pad gegaan en hij zat nu op een andere en betere plek. Aan de kant van de sloot ben ik maar gaan liggen en dat was niet echt comfortabel. Het was koud en nat. Ik had me warm aangekleed en had een regenbroek erbij aangetrokken. Liggend aan de waterkant en mijn camera laten steunen op een rijstzak kon ik de onderstaande opnames maken. Deze beelden had ik ook in mijn hoofd, dus missie geslaagd!