Zwarte specht en kleine plevier

Afgelopen week kreeg ik de gelegenheid om twee vogelsoorten die je niet erg vaak tegen komt te fotograferen. De geheimzinnige bosbewoner de zwarte specht en de kleine plevier die je tegen kunt komen bij plas/dras gebieden. Via een tip van een collega fotograaf kreeg ik een locatie door van een nest van de zwarte specht. De zwarte specht is een erg schuwe vogel die je dan ook niet gauw voor de lens krijgt. Je hoort hem wel regelmatig tijdens wandelingen in het bos, maar krijgt hem amper te zien. Vaak is het onverwacht en dan ben je te laat om er een goed beeld van te maken. Dit was dan ook een buitenkansje om nu eens wat opnames te maken van deze prachtige vogel. Vanuit de auto kon ik ongestoord het gat in de beukenboom observeren en dus enkele opnames maken. Zowel het vrouwtje als het mannetje waren actief. Het mannetje is te herkennen aan de rode streep boven op zijn kop die langer doorloopt dan die van het vrouwtje. Geduld was wel nodig, want iedere keer duurde het wel bijna een uur voordat de specht terug kwam bij de nestholte. Wel opletten geblazen , want uit het niets en zonder vooraankondiging zitten zo aan de boomstam gekleefd. Ook mede door de afwisselende weersomstandigheden heb ik er een mooie serie aan over gehouden, waarvan hier enkele beelden.

Bij het nieuwe natuurgebied bij Rijssen, de Overtoom spotte ik een paar kleine plevieren. De kleine plevier is goed herkenbaar aan de gele ring om het oog en broedt in de buurt van water op zanderige of kiezelachtige gronden, vaak bij afgravingen en bouwplaatsen. De Overtoom is hier een voorbeeld van. Vanuit de auto ontdekte ik er een paar en met geduld komen ze soms wel dichterbij en kun je ze ook fotograferen. Helemaal tevreden was ik niet met het resultaat, mede door de onrustige achtergrond die je door het hogere standpunt krijgt. Dus ben ik maar uit de auto gegaan en ben op de grond gaan liggen bij een plasje waar ze regelmatig foerageren met mijn camera rustend op een rijstzak . Na lang wachten kwam er eentje steeds dichterbij tot hij in het bereik van mijn camera kwam. Toch had ik nog een 500mm +1.4II converter nodig, want klein dat zijn ze... Het beeld is nu veel fraaier, doordat de achtergrond mooi rustig is en je ook soms een leuke reflectie van de plevier in het plasje krijgt. Jammer genoeg zijn niet alle soorten zo te fotograferen...
Ook hier een paar opnames gemaakt die dag.

Voor meer beelden neem een kijkje op mijn website!

Beuninger Achterveld in nevel gehuld.

Afgelopen zaterdagmorgen was een morgen die je niet vaak meemaakt voor wat het weer betreft. Grote delen van het land gingen gedekt onder een flinke mistlaag. Zelfs was er op sommige plekken rijp op de vegetatie te zien, zo goed was het 's nachts afgekoeld. Ik was er op voorbereid doordat ik wat app's en websites daags ervoor geraadpleegd had. Ik heb besloten om naar het Beuninger Achterveld te gaan, een mooi afwisselend natuurgebied tegen de rand van de Duitse grens met oa heide, jeneverbessen, vliegdennen en berken. Kortom genoeg onderwerpen om vast te leggen met de camera. Ik had het gebied al eens vaker bezocht, zodat ik nu niet veel tijd kwijt was met het zoeken naar composities. En tijd is er tenslotte altijd te weinig, de zon deed zijn uiterste best om door de mist heen te komen. Het gaf het geheel wel een mooie sfeer mee, dat mystieke en mysterieuse. Het was weer lekker om buiten te zijn en het vroege opstaan werd weer uitbetaald met mooi beeldmateriaal. Hieronder een impressie van zaterdagochtend.

Gildehauser Venn

Een natuurgebied waar ik regelmatig kom is het Gildehauser Venn. Het ligt op zo'n 5 km over de grens bij onze oosterburen. Het 650 hectare grootte gebied bestaat uit heide, vennetjes en gemengde bossen. Vooral de vele vennetjes trekken mij erg aan en zijn een dankbaar onderwerp om te fotograferen, vooral onder de juiste omstandigheden met mist en nevel. Zowel bij zonsopgang als wel bij zonsondergang kun je hier mooie landschapsopnames maken. Natuurlijk leven er hier ook vogels en dieren. Zie vaak sporen van reeën en konijnen en hazen. Grauwe ganzen en kuifeenden zie je regelmatig op de waterplassen dobberen. Heb zelfs onlangs een klapekster gespot. Helaas heeft er eind vorige maand een flinke brand gewoed en heeft zo'n 150 hectare, voornamelijk gras verwoest. De brand heeft voornamelijk aan de oppervlakte van de bodem gewoed, waardoor deze weer redelijk snel hersteld. Hier laat ik een aantal beelden zien die ik de laatste tijd hier geschoten heb, ook na de brand.

Daags na de brand, 18 maart even een bezoek gebracht aan het Gildehauser Venn

Zo te zien zijn de bomen de brand bespaart gebleven.

Na een koude nacht is het Het Gildehauser Venn gehuld in mist, dat een prachtige sfeer geeft aan het gebied.

Canadese grote ganzen 's morgens op een van de vele vennetjes die het gebied rijk is

Witte uil en zwarte ibis

Naast een sperweruil en dwerguil werd Nederland ook nog bezocht door een sneeuwuil. Niet een maar twee sneeuwuilen die meegelift zijn op een vrachtschip uit Canada, waar het echte winter is met veel sneeuw en temperaturen ver beneden het vriespunt. De sneeuwuilen, twee juveniele vrouwtjes, zijn neergestreken op Vlieland. Vele vogelaars en fotografen hadden de trip al gemaakt naar het waddeneiland om deze toch wel bijzondere uil te zien. ook ik liep lang met die gedachte rond, maar Vlieland is ook niet 'even' te doen. Maar na de sperwer- en dwerguil gefotografeerd te hebben kon ik deze toch niet overslaan. Samen met twee andere fotografen die ook met dezelfde gedachte rondliepen hebben we de knoop doorgehakt en zijn afgelopen vrijdag naar Vlieland vertrokken. Na twee uurtjes rijden kwamen we aan in Harlingen waar we de veerboot pakten. Het was erg mistig, maar die trok later weg. Op het eiland een huurfiets opgehaald en verder gefietst naar de plek waar de sneeuwuil gespot is. Gelukkig hadden we de sneeuwuil redelijk snel gevonden. Rustend op een duintop konden we de sneeuwuil mooi vastleggen. Geweldig om zo'n mooie uil van dichtbij te kunnen zien en te fotograferen. Vele opnames kunnen maken, ook vliegbeelden, dankzij een oetlul die met zijn cameraatje het nodig vond te dichtbij te komen...
Al met al een hele geslaagde dag gehad voor mijn eerste bezoek aan het waddeneiland Vlieland.
Hieronder een aantal opnames gemaakt die dag. Meer beelden staan op mijn website.

Zaterdag kreeg ik van een lid van de vogelwerkgroep de tip dat er een zwarte ibis was gespot, vlak over de grens bij Epe in Duitsland. Hij zou er al een week zitten in een plaatselijk natuurgebied. Mijn fotospullen gepakt en toch maar even gaan kijken of hij er nog zat. Aangekomen bij het gebied kon ik de zwarte ibis eerst niet vinden. Net toen ik het weer voor gezien hield zag een Duitse vogelaar de ibis. Hij zat goed verstopt tussen de vegetatie. Statief met camera opgesteld en rustig gewacht tot hij in beeld kwam. Gelukkig werkte hij mee en kon ik een aantal geslaagde opnames maken tijdens het foerageren van deze dwaalgast uit het zuiden.
Hier een aantal opnames van de zwarte ibis. Meer beelden op mijn website.

Buurserzand

Het lijkt er nu op dat koning winter ons dit jaar overslaat. Sterker nog, het voorjaar lijkt wel te zijn aangebroken. Bloembollen komen uit en staan in bloei, de eerste grutto's zijn al weer gespot en kraanvogels vliegen al weer terug naar hun broedplaatsen. Het gaat allemaal erg snel. Ook zijn de buitentemperaturen erg hoog vergeleken met andere jaren. Dus winterse beelden maken heb ik al lang uit mijn hoofd gezet en er zit dus niets anders op dan een jaartje te wachten. Toch ben ik een paar keer naar buiten geweest om nieuwe plekjes te ontdekken. Het Buurserzand heb ik een aantal keren bezocht. Het water staat vrij hoog nu en dus zijn veel vennetjes gevuld met water. Dit geeft weer nieuwe fotomogelijkheden, vooral als je spiegelingen wilt in je foto.  Hier dus een aantal opnames die ik de laatste tijd heb gemaakt in dit fraaie gebied gelegen in Twente en dat wordt beheerd door Natuurmonumenten. De opnames zijn gemaakt tijdens zonsopgang of ondergang, omdat dan vaak het licht het mooist is.

                                          Zonsondergang Buurserzand

                                           Zonsopgang Steenhaarsplassen bij Buurserzand

                                            HDR-opname bestaand uit drie opnames

                                            Het laatste licht valt op dit vennetje

Waar blijft koning winter??

Het wil maar niet vlotten met de winter in Nederland. Alleen het noorden van het land heeft enkele dagen kunnen genieten van een dun laagje sneeuw, dat het landschap net even die winterse uitstraling geeft. Ook de temperaturen blijven ver boven het vriespunt, dus helaas geen ijs op de plassen en vennen. Hier in Twente is het dus ook niets anders...Veel mensen zitten er niet op te wachten, sneeuw en ijs gaan gepaard met dagelijks ongemak wat betreft het woon-werkverkeer. Maar voor de natuurfotograaf is het een prachtige beleving als er een mooie witte deken over het landschap ligt. Het lijkt er dus nu op dat koning winter ons dit keer overslaat en wij het voorlopig maar moeten doen met winterse beelden uit het archief. Toch ben ik er natuurlijk wel op uit geweest om buiten te genieten. Ook nieuwe fotolocaties opgezocht, voor als het toch eens gaat sneeuwen... Aan de rand van de grens  met Duitsland, liggen er hier in Twente een aantal kleine maar wel mooie natuurgebieden. Heb o.a het Beuningerachterveld, Punthuizen en het Duivelshof bezocht.
Onderstaande beelden zijn daar o.a. geschoten. Afgelopen week was er een prachtige zonsopgang waarbij ik wat sfeeropnames heb kunnen maken bij de Oelemars.  Dus voorlopig moet ik het maar met deze beelden doen, tenzij koning winter zich nog bedenkt!

                                             Zonsopgang de Welp, Losser

                                             Zonsopgang Punthuizen, Losser

  Zonsondergang Beuningerachterveld, Losser

                                                 Zonsondergang de Oelemars, Losser

                                                  Zonsondergang het Duivelshof, Losser
                                   

Dwerguil

Zo,dit is dan de aftrap van een nieuw jaar met hopelijk weer leuke natuurbelevenissen. En de start van 2014 is niet slecht moet ik zeggen. Na de sperweruil die nu nog steeds in Zwolle rondvliegt, zit er nog een zeldzame uil in Nederland. De kleinste uil die je in Europa kunt aantreffen, namelijk de dwerguil. Dit kleine uiltje heeft het formaat van een spreeuw en is dus ook moeilijk te spotten, vooral omdat hij zich graag ophoudt in bossen en dan voornamelijk naaldbos. Ik heb dan ook een poging gewaagt om dit uiltje te spotten. Na twee pogingen had ik nog steeds niets gezien... Zit je zo'n 8 uur naar een zwart gat in een boom te kijken zonder iets te zien. Dit zwarte gat, een spechtenhol gebruikt de dwerguil vaak om te rusten en om voedsel op te bergen. Inmiddels stond de dwerguil dus ook op mijn zwarte lijst! Maar toch werd de uil regelmatig gespot en gefotografeerd en ja dan wil ik hem ook graag zien ook. Afgelopen zondag was het mooi weer en dus weer een poging gewaagt. Ik was niet de enige die er zo over dacht en er waren dus zo'n 70 vogelaars en fotografen op de been. Niet echt een mooie natuurbeleving, maar ja, zo gaat dat tegenwoordig in Nederland.... Door de vele 'ogen ' werd de dwerguil wel eerder gespot en zo kon ik eindelijk mijn eerste beeld schieten van deze fraaie uilensoort. Wel zat de dwerguil ver weg, maar ja beter dan helemaal niets! Gisteren dan nog maar een poging gewaagt en die werd uiteindelijk beloond met een fraaie voorstelling van 'mijnheer de uil'. Vroeg in de ochtend spotte ik hem in de rododendron waar hij zich vaak ophoud. Op zo'n 6 meter afstand kon ik hem fotograferen. Wel waren de lichtomstandigheden niet al te best en kwam nu dus een fullframe camera goed van pas! Na enkele beelden geschoten te hebben vloog de dwerguil naar een mooi vrijstaand takje aan een boom. Nu kon ik de dwerguil in vol ornaat fotograferen en dat ongeveer een half uur lang, voordat hij weer weg vloog naar jawel, zijn holletje in die boom! Daar vlug mijn camera opgesteld  en het duurde maar even voordat hij zijn koppie naar buiten stak. Een mooi gezicht is dat van die prachtige gele ogen die je aankijken! Na twee minuutjes vloog hij weer weg en heb ik het maar voor gezien gehouden. Man wat gaaf, vele opnames van dit fraaie diertje rijker in vele verschillende poses!
Onderstaande opnames zijn gisteren gemaakt.

- Voor meer beelden, zie mijn website!