De Hoge Venen in de Belgische Ardennen is een prachtig gebied om je fotografische hart op te halen als landschapsfotograaf. Vooral met winterse omstandigheden heeft het een grote aantrekkingskracht op fotografen, met name het fotogenieke Noir Flohay. Dat geld ook voor mij. Het staat hoog op mijn wensenlijstje, ondanks dat het niet meer uniek is inmiddels. Maar who cares, ik fotografeer voor mijzelf en niet voor een ander. Helemaal na het volgen van een workshop vorig jaar van Michel Lucas en het prachtige fotowerk in zijn uitgegeven boek is het verlangen alleen maar toegenomen om weer terug te gaan naar dit fotogenieke gebied, maar dan wel met winterse omstandigheden. En daar knelt de schoen... De winters zijn niet meer wat het vroeger geweest was. Vorig jaar waren we net een paar dagen te laat, de meeste sneeuw was inmiddels verdwenen en wat er lag was alleen nog pulp. Nee, ik wil een witte wereld met sneeuw die tegen de boomstammen gejaagd is, kortom winterse sferen! En aangezien de kans dat het in Nederland echt gaat sneeuwen nihil is heb ik de pijlen gericht op De Hoge Venen in België.
Het weerbericht werd natuurlijk regelmatig gecheckt op verschillende app's en voor begin februari werd er eindelijk weer sneeuw voorspelt. De maand kan niet beter beginnen! Dus werd B&B La Petite Roer geregeld voor de overnachtingen en konden de spullen gepakt worden. Dit was ook een mooie gelegenheid om mijn nieuwe Muck boots te testen die ik oa voor deze gelegenheid recent aangeschaft had. Dus reden wij, fotomaat
Bert Faber en ik woensdagavond naar de Hoge Venen om later op de avond in te checken bij La Petite Roer. Er lag inmiddels al wat fijne sneeuw en de voorspelling was dat het 's nachts nog meer gaat sneeuwen. We zullen zien...
De volgende ochtend eerst lekker genieten van een lekker ontbijtje dat Rogier klaar gemaakt had en daarna op pad. Er lag inmiddels een klein laagje poedersneeuw op de bomen en grond, maar dit was heel plaatselijk. We besloten om eerst een stukje van de vlonder te lopen bij Baraque Michel. Op sommige plekjes lag sneeuw of was er een beetje rijp, helemaal afhankelijk van de wind. Echt winters was het nog niet, maar voor intieme landschapsfoto's was het wel mooi. We besloten om niet verder te lopen naar Noir Flohay en dit tot morgen uit te stellen, omdat er meer sneeuw voor morgen voorspelt was. Dus zijn we naar de Fischbachkapel gelopen. Hier was de situatie al heel anders. Ook hier lagen vele foto mogelijkheden. Ondertussen was het weer gaan sneeuwen en ook daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt om dit vast te leggen. De middag hebben we ingevuld met een bezoek aan het Brackvenn. Hier zorgde een fijn laagje poedersneeuw een mooi contrast met de roodbruin gekleurde vegetatie en groene sparren.
Toen het donker begon te worden zijn we maar weer richting de B&B gereden om lekker van een 'home made' lazagne en Belgisch biertje te genieten!
Ook nu had het de hele nacht licht gesneeuwd en het was ook een stuk kouder. Na het ontbijt en het afscheid nemen van Rogier zijn we weer naar Baraque Michel gereden om ons hoofddoel , Noir Flohay te fotograferen. De parkeerplaats was nog leeg en wij waren dus nog de eersten. Heerlijk die verse sneeuw onder je voeten te horen knarsten! Nu waren de omstandigheden zoals we die gewenst hadden, sneeuw, mist en koud! Gelukkig viel de oversteek over de Helle dit keer mee, de waterstand was gunstig en konden zo voorzichtig de overkant bereiken. Dit is ook wel eens anders geweest en dan zit een bezoek aan Noir Flohay er niet in... Ondertussen was ik blij met mijn Muck boots, ze zaten als gegoten en mijn voeten waren droog en warm.
Na een flinke tippen zagen we uiteindelijk vaag de contouren van de bekende dode bomen van Noir Flohay in de verte boven de grondmist uitkomen. Hier moest natuurlijk een opname van gemaakt worden. Wel lastig want de sneeuw joeg nu horizontaal over het landschap. Maar met de wind in je rug en de camera inmiddels voorzien van een beschermingshoes ging het wel lukken. Met deze omstandigheden waagde ik mij niet aan een lenswissel, want dat zou onherroepelijk een natte sensor opleveren en vocht in je lens. Het waren nu prachtige omstandigheden, de bomen waren voorzien van een laagje sneeuw en rijp. Door de mist vervaagde de achtergrond heel mooi en maakte het landschap mystiek. De lichtomstandigheden veranderden ook regelmatig. Soms leek de zon er iets door te komen en werd het lichter en zo stond je weer midden in de mist en was het zicht beperkt. Toen even het sneeuwen ophield, vlug maar even van de situatie gebruik gemaakt om de lens te wisselen. Ondanks dat er inmiddels vele beelden hier zijn gemaakt blijft het een magische en fotogenieke plek, vooral onder deze omstandigheden. Het was wel lastig werken met die stuifsneeuw en handschoenen aan, maar de beleving was super. Hier op de hoogvlakte is de natuur de baas! Met volle geheugenkaarten en lege batterijen zijn we weer teruggelopen richting parkeerplaats. De voetsporen van de heenweg waren inmiddels voor en groot gedeelte ondergesneeuwd en was dus ook nu voorzichtigheid geboden waar je loopt. Op de weg terug kwamen de eerste wandelaars ons al tegemoet... Wel heel apart, terugrijdend naar huis was er bij Eupen helemaal geen sneeuw meer te zien ! En dat met een kleine 200m hoogte verschil..
Hier enkele opnames van deze trip. Meer opnames op mijn website!
Fischbachkapel
Brackvenn
Noir Flohay
