maandag 21 mei 2018

Voorjaar in het Gildehauser Venn

Vlak bij mijn woonplaats Losser, net over de grens in Duitsland ligt het Gildehauser Venn. Een fraai natuurgebied dat veel te bieden heeft voor mij als natuurfotograaf. Verschillende vennen bieden altijd wel een mooi fotomotief. Helaas hebben de beheerders daar ook inmiddels flink thuis gehouden in de vorm van snoeiwerkzaamheden. Ook zijn een aantal fotogenieke berken gekapt die mooi weerspiegelden in een van de venen. Balen dus, maar gelukkig heb ik de foto's nog!
Ook dit voorjaar heb ik dit fraaie gebied weer bezocht, nu ook een nieuw stukje wat altijd onbereikbaar was voor mij. Met mijn nieuwe Muck Boots kan ik mijn grenzen verleggen en zo door dit drassige en ondergelopen stukje veen lopen. Door de mist, die de achtergrond mooi laat vervagen, waren de omstandigheden perfect. Ook heb ik een ochtend aan de bosrand gezeten met uitzicht op een heideveld voor het fotograferen van reeën, die zich hier vaak ophouden. Een reegeit met haar jong kon ik zo prachtig vastleggen. Hieronder een aantal opnames die recent gemaakt zijn in het GildeHauser Venn.


                                                Melkweg boven het Gildehauser Venn

                                                Reegeit langs bosrand

                                              Blauwe uurtje in het veen


                                              Mistery land...




                                               Ochtendstemming




Boompieper in de heide



zaterdag 7 april 2018

Vogelen op de Sallandse Heuvelrug


Dit jaar stond een reis gepland naar Noorwegen/Finland die ik gewonnen had met de Rootsfotowedstrijd. Helaas was ik de enigste deelnemer en is deze reis geannuleerd, balen natuurlijk want daar gaat mijn kans om oa barmsijsen te fotograferen... Nu heb ik inmiddels wel een alternatief geboekt (Spitsbergen) maar daar over later meer...  Maar er waren ook barmsijzen en zelfs witstuitbarmsijzen gespot in Nederland. Toen ik een keer in de buurt was van de plek waar ze zich ophielden waren ze die dag niet meer gezien. Heb ik weer! Ik was niet de enige, Arjan Troost was er ook en zo doende kwam ik met hem in gesprek. Hij vertelde dat er ook wel barmsijzen zijn bekende vogelhut bezoeken, die hij bezit en verhuurt op de Sallandse Heuvelrug. Maar zoals zo vaak met vogelhutten, ze zijn vaak verhuurt en is een spontaan bezoek dus niet mogelijk. Nu was er een plekje vrijgekomen en heb zo deze beschikbare optie maar gelijk opgenomen. Toch niet voor niets naar de barmsijzen geweest ... En zo zat ik dus op 20 maart lekker comfortabel in een luxe en fraaie vogelhut op de Sallandse Heuvelrug. Rond zonsopgang was ik aanwezig en de waterplas voor de hut was bijna geheel bevroren. Een klein wak was nog aanwezig, waar dus mooi de vogels konden drinken en badderen. Doordat de hut lager geplaatst is dan de waterbak heb je een fraai laag standpunt voor mooie intieme opnames. Het zou die dag wolkenloos blijven wat dus een uitdaging is om goed (over) belichte opnames te kunnen maken. Dit viel achteraf reuze mee, het gaf juist de nodige sfeer aan de foto's mee in de vorm van fraai licht en kleuren. Die dag was gelijk een testcase voor mijn nieuwe (occasion) Canon 7mk2 . Nou geen spijt van deze update hoor! Wat snel is deze camera en voor je het weet is je geheugenkaart weer vol... Ook de vogels werkten erg goed mee, zelf de bramsijs liet zich een aantal keren fraai vastleggen. Andere fraaie gasten waren oa de kruisbek, keep, appelvink, sijs, zwarte mees en de fotogenieke eekhoorn. Helaas liet de kuifmees zich niet zien en blijft dit voorlopig voor mij nog steeds een wenssoort.. Ach ja je moet wat te wensen over houden toch! Al met al was het een dag genieten in deze fraaie vogelhut. Hier onder een aantal opnames van die dag. Meer opnames zijn te zien op mijn website!

                                           
                                                   kruisbek (man)

                                                  grote bramsijs
     
                                                merel

                                              appelvink (man)

                                              kruisbek. (man)


                                              sijs (man)

                                                eekhoorn

                                                grote bramsijs

                                              kruisbek (vrouw)

donderdag 29 maart 2018

Russische beer in Twente

Een maand geleden was het koud in Twente, erg koud. De ' Russische Beer ' was even in Nederland. Zoals bijna gewoon de laatste jaren, kwakkelt de winter hier in Nederland en moeten we het doen met rijp en als je geluk hebt een keer een sneeuwbui of een laagje ijs op de vennen. Dat er een klimaatverandering bezig is, is nu wel duidelijk. De vele regenval de laatste tijd is daar een voorbeeld van. Maar die kou dat zijn we niet meer gewend. Toch konden we even van die 'arctische' omstandigheden genieten. Ja genieten, want dat is het dan buiten.De ijskoude nachten zorgden voor dichtgevroren plassen en vennen.  Ook vormden zich mooie ijspatronen langs de oevers van de Dinkel en andere beken en sloten. Leuke foto onderwerpen . Na die koude nachten met een gure Oosten wind heb ik een morgen besteed in het Aamsveen, waar de grootte waterplas dichtgevroren was. Er hadden zich fraaie ijssculpturen gevormd aan de oever. Een dag later nogmaals deze fraaie plek bezocht omdat het 's nachts gesneeuwd had en het ijs nu dus bedekt was met een laagje fijne verse sneeuw. Helaas was deze fraaie fotogenieke periode ook weer zo voorbij. Toen de zon zich weer even liet zien ook maar eens de sneeuwklokjes proberen te fotograferen. Heb op Landgoed de Snippert bij Losser een groepje gevonden en deze gefotografeerd tijdens de zonsondergang om zo een beetje kleur en sfeer mee te pakken. Begin maart waren de temperaturen al weer gestegen en trokken de kraanvogels vervolgens verder naar hun broedgebieden in het hoge noorden. Op een mooie heldere dag met gunstige oosten wind kon ik zo enkele groepen vastleggen tijdens de trek. Alleen het trompetter geluid dat ze produceren is al de moeite waard om deze fraaie vogels te volgen.


                                  Een koude start in het Haaksbergerveen

                                  Ijssculpturen langs de oever van de Dinkel



Sneeuwklokjes tijdens zonsondergang


                                            Arctische sferen in het Aamsveen





                                              Kraanvogels op trek



vrijdag 23 februari 2018

Koude februari nachten

Het heeft even geduurd, maar uit eindelijk daalde het kwik een keer flink onder het vriespunt. Met deze voorspelling worden niet alleen de schaatsers nerveus, maar ook de natuurfotografen. Door deze omstandigheden kun je weer winterse beelden maken van oa berijpte sneeuwklokjes, bevroren vennen etc.  Ook ik kan dan de weerstand niet weerstaan om er op uit te trekken om wat beelden te schieten. Zo ging ik op een koude ochtend voor zonsopgang naar het Oortven bij Stroothuizen om daar de mooie berijpte en bevroren vennen vast te leggen. Juist voor zonsopgang, omdat dan de lucht soms erg fraai kleurt en de rijp nog aanwezig is. Deze ochtend werkte alles mee en kon zo verschillende composities maken. Heb hier gebruik gemaakt van een 0.6 soft ND Grad filter om de lucht 'tegen te houden' .
Koude nachten betekend ook vaak helder en dus sterren kijken! In diezelfde week ben ik ook een keer er op uit getrokken om de sterren en Melkweg te fotograferen. Op locatie, een inmiddels bevroren ven in het Haagse Bos bij Losser heb ik gebruik gemaakt van een led-panel om de omgeving iets op te lichten. Een oranje filter voor de lamp voorkomt een afwijking in de kleurtemperatuur. Normaal maak ik een enkele opname (heb ik nu ook gedaan), maar heb nu meerdere opnames vlak achter elkaar gemaakt met een kortere belichtingstijd en hogere iso-waarde. Normaal belicht ik bijna altijd met 6400 iso met f2.8 en 25 sec. Nu heb ik zo'n 9 opnames gemaakt met 8000iso en 13 sec bij f2.8 . Deze opnames voeg ik samen met het programma Stary Landscape Stacker om zo scherpere sterren te krijgen bij aanzienlijk minder ruis! Ik ben nog aan het experimenteren, vooral met de nabewerking, maar vooralsnog ben ik niet ontevreden met het resultaat..
Hier een paar opnames gemaakt tijdens de koude februari perioden.


                                          Zonsopkomst bij het Oortven


                        De melkweg boven een bevroren ven in het Haagse Bos bij Losser

                                          Een koude en heldere nacht , De Bardel bij Losser

vrijdag 9 februari 2018

Winterse sferen in de Hoge Venen



De Hoge Venen in de Belgische Ardennen is een prachtig gebied om je fotografische hart op te halen als landschapsfotograaf. Vooral met winterse omstandigheden heeft het een grote aantrekkingskracht op fotografen, met name het fotogenieke Noir Flohay. Dat geld ook voor mij. Het staat hoog op mijn wensenlijstje, ondanks dat het niet meer uniek is inmiddels. Maar who cares, ik fotografeer voor mijzelf en niet voor een ander. Helemaal na het volgen van een workshop vorig jaar van Michel Lucas en het prachtige fotowerk in zijn uitgegeven boek is het verlangen alleen maar toegenomen om weer terug te gaan naar dit fotogenieke gebied, maar dan wel met winterse omstandigheden. En daar knelt de schoen... De winters zijn niet meer wat het vroeger geweest was. Vorig jaar waren we net een paar dagen te laat, de meeste sneeuw was inmiddels verdwenen en wat er lag was alleen nog pulp. Nee, ik wil een witte wereld met sneeuw die tegen de boomstammen gejaagd is, kortom winterse sferen! En aangezien de kans dat het in Nederland echt gaat sneeuwen nihil is heb ik de pijlen gericht op De Hoge Venen in België.
Het weerbericht werd natuurlijk regelmatig gecheckt op verschillende app's en voor begin februari werd er eindelijk weer sneeuw voorspelt. De maand kan niet beter beginnen! Dus werd B&B La Petite Roer geregeld voor de overnachtingen en konden de spullen gepakt worden. Dit was ook een mooie gelegenheid om mijn nieuwe Muck boots te testen die ik oa voor deze gelegenheid recent aangeschaft had. Dus reden wij, fotomaat Bert Faber en ik woensdagavond naar de Hoge Venen om later op de avond in te checken bij La Petite Roer. Er lag inmiddels al wat fijne sneeuw en de voorspelling was dat het 's nachts nog meer gaat sneeuwen. We zullen zien...
De volgende ochtend eerst lekker genieten van een lekker ontbijtje dat Rogier klaar gemaakt had en daarna op pad. Er lag inmiddels een klein laagje poedersneeuw op de bomen en grond, maar dit was heel plaatselijk. We besloten om eerst een stukje van de vlonder te lopen bij Baraque Michel. Op sommige plekjes lag sneeuw of was er een beetje rijp, helemaal afhankelijk van de wind. Echt winters was het nog niet, maar voor intieme landschapsfoto's was het wel mooi. We besloten om niet verder te lopen naar Noir Flohay en dit tot morgen uit te stellen, omdat er meer sneeuw voor morgen voorspelt was. Dus zijn we naar de Fischbachkapel gelopen. Hier was de situatie al heel anders. Ook hier lagen vele foto mogelijkheden. Ondertussen was het weer gaan sneeuwen en ook daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt om dit vast te leggen. De middag hebben we ingevuld met een bezoek aan het Brackvenn. Hier zorgde een fijn laagje poedersneeuw een mooi contrast met de roodbruin gekleurde vegetatie en groene sparren.
Toen het donker begon te worden zijn we maar weer richting de B&B gereden om lekker van een 'home made' lazagne  en Belgisch biertje te genieten!
Ook nu had het de hele nacht licht gesneeuwd en het was ook een stuk kouder. Na het ontbijt en het afscheid nemen van Rogier zijn we weer naar Baraque Michel gereden om ons hoofddoel , Noir Flohay te fotograferen. De parkeerplaats was nog leeg en wij waren dus nog de eersten. Heerlijk die verse sneeuw onder je voeten te horen knarsten! Nu waren de omstandigheden zoals we die gewenst hadden, sneeuw, mist en koud! Gelukkig viel de oversteek over de Helle dit keer mee, de waterstand was gunstig en konden zo voorzichtig de overkant bereiken. Dit is ook wel eens anders geweest en dan zit een bezoek aan Noir Flohay er niet in... Ondertussen was ik blij met mijn Muck boots, ze zaten als gegoten en mijn voeten waren droog en warm.
Na een flinke tippen zagen we uiteindelijk vaag de contouren van de bekende dode bomen van Noir Flohay in de verte boven de grondmist uitkomen. Hier moest natuurlijk een opname van gemaakt worden. Wel lastig want de sneeuw joeg nu horizontaal over het landschap. Maar met de wind in je rug en de camera inmiddels voorzien van een beschermingshoes ging het wel lukken. Met deze omstandigheden waagde ik mij niet aan een lenswissel, want dat zou onherroepelijk een natte sensor opleveren en vocht in je lens. Het waren nu prachtige omstandigheden, de bomen waren voorzien van een laagje sneeuw en rijp. Door de mist vervaagde de achtergrond heel mooi en maakte het landschap mystiek. De lichtomstandigheden veranderden ook regelmatig. Soms leek de zon er iets door te komen en werd het lichter en zo stond je weer midden in de mist en was het zicht beperkt. Toen even het sneeuwen ophield, vlug maar even van de situatie gebruik gemaakt om de lens te wisselen. Ondanks dat er inmiddels vele beelden hier zijn gemaakt blijft het een magische en fotogenieke plek, vooral onder deze omstandigheden. Het was wel lastig werken met die stuifsneeuw en handschoenen aan, maar de beleving was super. Hier op de hoogvlakte is de natuur de baas! Met volle geheugenkaarten en lege batterijen zijn we weer teruggelopen richting parkeerplaats. De voetsporen van de heenweg waren inmiddels voor en groot gedeelte ondergesneeuwd en was dus ook nu voorzichtigheid geboden waar je loopt. Op de weg terug kwamen de eerste wandelaars ons al tegemoet... Wel heel apart, terugrijdend naar huis was er bij Eupen helemaal geen sneeuw meer te zien ! En dat met een kleine 200m hoogte verschil..

Hier enkele opnames van deze trip. Meer opnames op mijn website!

                                           
   
                                                      Fischbachkapel






Brackvenn



                                              Noir Flohay




zaterdag 16 december 2017

Code rood

Na het voorproefje op de winter van afgelopen weekend, werd er deze week voor het weekend code geel/oranje voorspeld en dan met name voor zondag. Voor mij en dan voor menig natuurfotograaf betekend dat 'DEFCON 1' alle alarmbellen gaan af. De batterijen van de camera's worden opgeladen, geheugenkaarten leeggemaakt, thermokleding etc uit de kast getrokken en zorgen dat je klaar bent om naar buiten te gaan. De winterbanden had ik al onder de auto gemonteerd, dus ik was er klaar voor. Dus het weekend nauwlettend het weerbericht volgend en de weerapp's  op de smartfone checken. Zondag maar niet wezen mountainbiken, want je zult maar te laat zijn...De meeste tochten waren toch afgelast door de komende sneeuwval. Ondertussen zag ik al winterse beelden opduiken uit het zuiden van ons land in de socialmedia. Als een jonge hond die graag naar buiten wil zat ik  maar te wachten op die sneeuw. Ondertussen zat ik al te dromen van die winterse beelden die ik straks ga maken van  locaties die ik al in mijn hoofd had. Tegen het eind van de middag begon het dan uiteindelijk een beetje te sneeuwen. Het bezoek aan de kerstmarkt was ondertussen al uitgesteld, want je wilt dit niet missen. De thermosfles werd gevuld met heet water en vlug omkleden dan maar.  Fototas en statief pakken en gaan! Het werd afgeraden om op de weg te gaan, maar dat is dus geen optie. Ik koos voor een gebied dicht bij huis, omdat ik dat goed ken en het geschikt is voor winterse beelden. Na een half uurtje rijden was ik ter plaatse en ondertussen was het een fraaie witte wereld geworden! Lekker om de verse sneeuw onder je voeten te horen knisperen. Ondanks dat mijn apparatuur tegen een beetje regen/sneeuw kan, schermde ik deze toch af tegen de vallende sneeuwvlokken met een beschermhoes. Je weet tenslotte maar nooit... Ondertussen was het lekker buitenspelen en veel experimenteren met sluitertijden en verschillende composities. Vallende sneeuw fotograferen is toch nog wel een uitdaging. De tijd vloog voorbij en het was ondertussen al donkerder geworden, wat resulteerde in blauwer beeld. Morgen is er weer een dag dacht ik en nu maar naar de kerstmarkt in Duitsland. Voor maandag werd er zelfs code rood afgekondigd voor grote delen van Nederland, inclusief Overijssel. Fotospullen mee naar het werk, zodat ik gelijk op pad kon gaan. Tenslotte had ik nog niet alle beelden gemaakt die ik op mijn hoofd had zitten. Nou de maandag werd een afknapper, want hier in Twente viel nauwelijks nog sneeuw bij en wat er lag was gesmolten tot pulp. Ondertussen lag in de rest van Nederland het verkeer plat, dus om naar een ander gebied te gaan rijden was ook geen optie. Balen, maar niets aan te doen. Gelukkig heb ik de foto's nog van zondag..... Nu maar hopen op weer een code rood!

*meer foto's op mijn website!