zaterdag 5 juli 2014

Wild Zweden, Bruine beren in Halsingland


Dit jaar hebben we Zweden als vakantiebestemming gekozen, met name voor de prachtige natuur.
Het was weer een geweldige belevenis. Vanuit huis had ik een hut gehuurd via Wild Zweden.com en werd in contact gebracht met Hakan van de Vargas Vildmarkslodge gelegen in Halsingland. Hakan is een natuurliefhebber (en natuurfotograaf) puur sang en werkt nu al zo'n 20 jaar aan 'zijn beren' project. In die tijd bouwde hij onder andere de schuilhut waar ik deze serie opnames gemaakt heb. Eerst werden we verwelkomt op zijn logde, de Vargas Vildmarkslodge, prachtig gelegen aan een meer. Na koffie en uitleg over hoe je je moet gedragen in en op weg naar de hut, zijn we op pad gegaan. Onderweg naar de hut liet Hakan berensporen en uitwerpselen van een wolf zien. De schuilhut ligt diep in het bos en is alleen lopend of met een sneeuwscooter, in de winter te bereiken. De comfortabele schuilhut biedt plaats aan 8 personen en dus ook slaapplaatsen.  Iedereen heeft comfortabele stoel met een opening voor je camera. Ik kon van 2 openingen gebruik maken, want we waren in totaal met 4 personen. Door de noordelijke ligging, is het ook langer licht wat het fotograferen ten goede komt. Helaas hadden we uitgerekend deze dag wat minder weer. Het begon zelfs wat te regenen, wat de dag erna wel een prachtige nevel veroorzaakte in het bos. Na een paar uurtjes wachten kwam uiteindelijk tegen 20:30u  een beer tevoorschijn voor de hut. Geweldig om te zien, vooral in deze setting! Uiteindelijk hebben we bij elkaar wel zo'n drie kwartier van deze beer kunnen genieten en dus ook kunnen fotograferen, ook tijdens het 'blauwe uurtje' . Gelukkig had ik een camera mee (Canon 6D) die hoge iso-waarden kan hebben voor bruikbaar beeldmateriaal. Natuurlijk waren er ook 'bijvangsten' in de form van gaaien, raven en houtduiven. Helaas liet de wolf zich niet zien...
De volgende ochtend was het bos in nevel gehuld, wat een prachtige mysterieuze sfeer gaf. Terug in de  Vargas Vildmarkslodge werden we door Hakans vrouw Eva, getrakteerd op een heerlijk ontbijt. Het was een geweldige belevenis om mee te maken. Onderstaande serie is een selectie opnames gemaakt tijdens die trip.


                                Vargas Vildmarkslodge


                         
                                                                  gids Hakan laat berensporen zien

                                          De schuilhut

                                          uitzicht vanuit de schuilhut
                           
                                          eindelijk, een bruine beer!




                                           Raaf

maandag 16 juni 2014

Grauwe klauwier



Voordat ik met vakantie ging naar Zweden had ik nog een paar beelden kunnen maken van de grauwe klauwier, die ik jullie niet wil onthouden. De laatste jaren komt deze fraaie zomergast elke keer weer terug in het Haaksbergerveen om te broeden. Vorig jaar kon ik ook al enkele opnames maken, maar altijd kan het beter, nietwaar.... Een paar keer wezen posten en soms had ik het geluk dat het mannetje zich even mooi liet bekijken. Het vrouwtje liet zich amper zien. Onderstaande opnames zijn gemaakt vanuit de mobiele schuilhut.

                                           Mannetje grauwe klauwier






                                          vrouwtje grauwe klauwier

donderdag 22 mei 2014

Zwarte specht deel II

Het was een buitenkansje om een paartje zwarte spechten te volgen bij het voeren van hun kroost, daarom laat ik jullie hier meegenieten van een paar opnames die ik nog heb kunnen maken tijdens het observeren van deze spechtenfamilie. Een prachtige natuurbelevenis. Intussen zijn de jongen uitgevlogen. In het begin telde ik vier jongen, maar later en op de dag van het uitvliegen nog maar drie, twee jongens en een meisje. Geweldig om mee te maken en natuurlijk om vast te leggen.








maandag 28 april 2014

Zwarte specht en kleine plevier

Afgelopen week kreeg ik de gelegenheid om twee vogelsoorten die je niet erg vaak tegen komt te fotograferen. De geheimzinnige bosbewoner de zwarte specht en de kleine plevier die je tegen kunt komen bij plas/dras gebieden. Via een tip van een collega fotograaf kreeg ik een locatie door van een nest van de zwarte specht. De zwarte specht is een erg schuwe vogel die je dan ook niet gauw voor de lens krijgt. Je hoort hem wel regelmatig tijdens wandelingen in het bos, maar krijgt hem amper te zien. Vaak is het onverwacht en dan ben je te laat om er een goed beeld van te maken. Dit was dan ook een buitenkansje om nu eens wat opnames te maken van deze prachtige vogel. Vanuit de auto kon ik ongestoord het gat in de beukenboom observeren en dus enkele opnames maken. Zowel het vrouwtje als het mannetje waren actief. Het mannetje is te herkennen aan de rode streep boven op zijn kop die langer doorloopt dan die van het vrouwtje. Geduld was wel nodig, want iedere keer duurde het wel bijna een uur voordat de specht terug kwam bij de nestholte. Wel opletten geblazen , want uit het niets en zonder vooraankondiging zitten zo aan de boomstam gekleefd. Ook mede door de afwisselende weersomstandigheden heb ik er een mooie serie aan over gehouden, waarvan hier enkele beelden.












Bij het nieuwe natuurgebied bij Rijssen, de Overtoom spotte ik een paar kleine plevieren. De kleine plevier is goed herkenbaar aan de gele ring om het oog en broedt in de buurt van water op zanderige of kiezelachtige gronden, vaak bij afgravingen en bouwplaatsen. De Overtoom is hier een voorbeeld van. Vanuit de auto ontdekte ik er een paar en met geduld komen ze soms wel dichterbij en kun je ze ook fotograferen. Helemaal tevreden was ik niet met het resultaat, mede door de onrustige achtergrond die je door het hogere standpunt krijgt. Dus ben ik maar uit de auto gegaan en ben op de grond gaan liggen bij een plasje waar ze regelmatig foerageren met mijn camera rustend op een rijstzak . Na lang wachten kwam er eentje steeds dichterbij tot hij in het bereik van mijn camera kwam. Toch had ik nog een 500mm +1.4II converter nodig, want klein dat zijn ze... Het beeld is nu veel fraaier, doordat de achtergrond mooi rustig is en je ook soms een leuke reflectie van de plevier in het plasje krijgt. Jammer genoeg zijn niet alle soorten zo te fotograferen...
Ook hier een paar opnames gemaakt die dag.






Voor meer beelden neem een kijkje op mijn website!

dinsdag 15 april 2014

Beuninger Achterveld in nevel gehuld.

Afgelopen zaterdagmorgen was een morgen die je niet vaak meemaakt voor wat het weer betreft. Grote delen van het land gingen gedekt onder een flinke mistlaag. Zelfs was er op sommige plekken rijp op de vegetatie te zien, zo goed was het 's nachts afgekoeld. Ik was er op voorbereid doordat ik wat app's en websites daags ervoor geraadpleegd had. Ik heb besloten om naar het Beuninger Achterveld te gaan, een mooi afwisselend natuurgebied tegen de rand van de Duitse grens met oa heide, jeneverbessen, vliegdennen en berken. Kortom genoeg onderwerpen om vast te leggen met de camera. Ik had het gebied al eens vaker bezocht, zodat ik nu niet veel tijd kwijt was met het zoeken naar composities. En tijd is er tenslotte altijd te weinig, de zon deed zijn uiterste best om door de mist heen te komen. Het gaf het geheel wel een mooie sfeer mee, dat mystieke en mysterieuse. Het was weer lekker om buiten te zijn en het vroege opstaan werd weer uitbetaald met mooi beeldmateriaal. Hieronder een impressie van zaterdagochtend.






zondag 6 april 2014

Gildehauser Venn

Een natuurgebied waar ik regelmatig kom is het Gildehauser Venn. Het ligt op zo'n 5 km over de grens bij onze oosterburen. Het 650 hectare grootte gebied bestaat uit heide, vennetjes en gemengde bossen. Vooral de vele vennetjes trekken mij erg aan en zijn een dankbaar onderwerp om te fotograferen, vooral onder de juiste omstandigheden met mist en nevel. Zowel bij zonsopgang als wel bij zonsondergang kun je hier mooie landschapsopnames maken. Natuurlijk leven er hier ook vogels en dieren. Zie vaak sporen van ree├źn en konijnen en hazen. Grauwe ganzen en kuifeenden zie je regelmatig op de waterplassen dobberen. Heb zelfs onlangs een klapekster gespot. Helaas heeft er eind vorige maand een flinke brand gewoed en heeft zo'n 150 hectare, voornamelijk gras verwoest. De brand heeft voornamelijk aan de oppervlakte van de bodem gewoed, waardoor deze weer redelijk snel hersteld. Hier laat ik een aantal beelden zien die ik de laatste tijd hier geschoten heb, ook na de brand.





Daags na de brand, 18 maart even een bezoek gebracht aan het Gildehauser Venn


Zo te zien zijn de bomen de brand bespaart gebleven.



Na een koude nacht is het Het Gildehauser Venn gehuld in mist, dat een prachtige sfeer geeft aan het gebied.




Canadese grote ganzen 's morgens op een van de vele vennetjes die het gebied rijk is