dinsdag 26 juni 2018

Amazing Ameland

Net zoals vorig jaar hebben we tijdens de voorjaarsvakantie een weekje doorgebracht op het waddeneiland Ameland. Het was nu de 3e keer dat we het eiland bezochten. En drie keer is scheepsrecht wordt wel eens gezegd, nou dat geld voor mij dan voor de roodhalsgans ! Op Ameland worden ze in de trektijd altijd wel gespot en ik had ze zelf ook wel gezien, maar een goede foto zat er telkens niet in, tot afgelopen bezoek dan. Dus wat dat betreft begon deze vakantie goed. Door langzaam sluipend het weiland in te tijgeren kon ik zo deze prachtige soort tussen de vele brandganzen dicht benaderen. Verder heb ik door wat rond te rijden nog wat leuke soorten kunnen fotograferen in een fraaie setting zoals tureluur, graspieper, grutto en parende scholeksters. Zelfs de bruine kiekendief werkte een keertje mee na herhaaldelijk posten bij het vliegveld waar zich jaarlijks een paartje ophoud. Had zelfs het geluk een reebok mee te pakken die even uit de dekking kwam. Je ziet ze niet erg vaak, reeën op Ameland! Nu was ook de kant van de Waddenzee goed te bereiken na een paar jaar werkzaamheden aan de dijk. Deze werd verstevigd om het eiland te beschermen tegen het wassende water. Ook heb ik me weer bezig gehouden met landschapsfotografie, waar je je op Ameland je hart kunt ophalen. Het was zelfs nieuwe maan tijdens mijn bezoek en het was helder, dus ideaal voor nachtfotografie. Dus ben ik overdag maar vast een paar plaatsen gaan scouten om beslagen ten ijs te komen in de nacht. Geweldig om zo'n sterrenhemel te ervaren, zeker hier op Ameland vanwege de weinige lichtvervuiling. Door de warme dagen tijdens ons bezoek was er zelfs zeevonk waar te nemen! Het was zelfs een paar dagen helder, dus kon zo mooi op meerdere locaties mij uitleven om de melkweg vast te leggen! Natuurlijk heb ik ook opnames gemaakt op het strand en lekker zitten spelen met verschillende sluitertijden voor wat dynamische beeld. Kortom het was weer een zeer geslaagd weekje Ameland wat weer te snel voorbij is gegaan....
Hier wat beelden die gemaakt zijn tijdens die week. Op mijn website ga ik deze beelden aanvullen...
                         
                                                       Roodhalsgans

Grutto tijdens zonsondergang
                                               
                                                        Bruine kiekendief

                                                       Tureluur in typische poldersetting

                                                    Rosse grutto's boven het wad

                                                Panoramabeeld Melkweg

                                               De melkweg boven het dijkwachtersmonument

                                                  Heldere sterrennacht

Blauwe uurtje aan de Noordzee


                                                           Brandganzen op de dijk



maandag 21 mei 2018

Voorjaar in het Gildehauser Venn

Vlak bij mijn woonplaats Losser, net over de grens in Duitsland ligt het Gildehauser Venn. Een fraai natuurgebied dat veel te bieden heeft voor mij als natuurfotograaf. Verschillende vennen bieden altijd wel een mooi fotomotief. Helaas hebben de beheerders daar ook inmiddels flink thuis gehouden in de vorm van snoeiwerkzaamheden. Ook zijn een aantal fotogenieke berken gekapt die mooi weerspiegelden in een van de venen. Balen dus, maar gelukkig heb ik de foto's nog!
Ook dit voorjaar heb ik dit fraaie gebied weer bezocht, nu ook een nieuw stukje wat altijd onbereikbaar was voor mij. Met mijn nieuwe Muck Boots kan ik mijn grenzen verleggen en zo door dit drassige en ondergelopen stukje veen lopen. Door de mist, die de achtergrond mooi laat vervagen, waren de omstandigheden perfect. Ook heb ik een ochtend aan de bosrand gezeten met uitzicht op een heideveld voor het fotograferen van reeën, die zich hier vaak ophouden. Een reegeit met haar jong kon ik zo prachtig vastleggen. Hieronder een aantal opnames die recent gemaakt zijn in het GildeHauser Venn.


                                                Melkweg boven het Gildehauser Venn

                                                Reegeit langs bosrand

                                              Blauwe uurtje in het veen


                                              Mistery land...




                                               Ochtendstemming




Boompieper in de heide



zaterdag 7 april 2018

Vogelen op de Sallandse Heuvelrug


Dit jaar stond een reis gepland naar Noorwegen/Finland die ik gewonnen had met de Rootsfotowedstrijd. Helaas was ik de enigste deelnemer en is deze reis geannuleerd, balen natuurlijk want daar gaat mijn kans om oa barmsijsen te fotograferen... Nu heb ik inmiddels wel een alternatief geboekt (Spitsbergen) maar daar over later meer...  Maar er waren ook barmsijzen en zelfs witstuitbarmsijzen gespot in Nederland. Toen ik een keer in de buurt was van de plek waar ze zich ophielden waren ze die dag niet meer gezien. Heb ik weer! Ik was niet de enige, Arjan Troost was er ook en zo doende kwam ik met hem in gesprek. Hij vertelde dat er ook wel barmsijzen zijn bekende vogelhut bezoeken, die hij bezit en verhuurt op de Sallandse Heuvelrug. Maar zoals zo vaak met vogelhutten, ze zijn vaak verhuurt en is een spontaan bezoek dus niet mogelijk. Nu was er een plekje vrijgekomen en heb zo deze beschikbare optie maar gelijk opgenomen. Toch niet voor niets naar de barmsijzen geweest ... En zo zat ik dus op 20 maart lekker comfortabel in een luxe en fraaie vogelhut op de Sallandse Heuvelrug. Rond zonsopgang was ik aanwezig en de waterplas voor de hut was bijna geheel bevroren. Een klein wak was nog aanwezig, waar dus mooi de vogels konden drinken en badderen. Doordat de hut lager geplaatst is dan de waterbak heb je een fraai laag standpunt voor mooie intieme opnames. Het zou die dag wolkenloos blijven wat dus een uitdaging is om goed (over) belichte opnames te kunnen maken. Dit viel achteraf reuze mee, het gaf juist de nodige sfeer aan de foto's mee in de vorm van fraai licht en kleuren. Die dag was gelijk een testcase voor mijn nieuwe (occasion) Canon 7mk2 . Nou geen spijt van deze update hoor! Wat snel is deze camera en voor je het weet is je geheugenkaart weer vol... Ook de vogels werkten erg goed mee, zelf de bramsijs liet zich een aantal keren fraai vastleggen. Andere fraaie gasten waren oa de kruisbek, keep, appelvink, sijs, zwarte mees en de fotogenieke eekhoorn. Helaas liet de kuifmees zich niet zien en blijft dit voorlopig voor mij nog steeds een wenssoort.. Ach ja je moet wat te wensen over houden toch! Al met al was het een dag genieten in deze fraaie vogelhut. Hier onder een aantal opnames van die dag. Meer opnames zijn te zien op mijn website!

                                           
                                                   kruisbek (man)

                                                  grote bramsijs
     
                                                merel

                                              appelvink (man)

                                              kruisbek. (man)


                                              sijs (man)

                                                eekhoorn

                                                grote bramsijs

                                              kruisbek (vrouw)

donderdag 29 maart 2018

Russische beer in Twente

Een maand geleden was het koud in Twente, erg koud. De ' Russische Beer ' was even in Nederland. Zoals bijna gewoon de laatste jaren, kwakkelt de winter hier in Nederland en moeten we het doen met rijp en als je geluk hebt een keer een sneeuwbui of een laagje ijs op de vennen. Dat er een klimaatverandering bezig is, is nu wel duidelijk. De vele regenval de laatste tijd is daar een voorbeeld van. Maar die kou dat zijn we niet meer gewend. Toch konden we even van die 'arctische' omstandigheden genieten. Ja genieten, want dat is het dan buiten.De ijskoude nachten zorgden voor dichtgevroren plassen en vennen.  Ook vormden zich mooie ijspatronen langs de oevers van de Dinkel en andere beken en sloten. Leuke foto onderwerpen . Na die koude nachten met een gure Oosten wind heb ik een morgen besteed in het Aamsveen, waar de grootte waterplas dichtgevroren was. Er hadden zich fraaie ijssculpturen gevormd aan de oever. Een dag later nogmaals deze fraaie plek bezocht omdat het 's nachts gesneeuwd had en het ijs nu dus bedekt was met een laagje fijne verse sneeuw. Helaas was deze fraaie fotogenieke periode ook weer zo voorbij. Toen de zon zich weer even liet zien ook maar eens de sneeuwklokjes proberen te fotograferen. Heb op Landgoed de Snippert bij Losser een groepje gevonden en deze gefotografeerd tijdens de zonsondergang om zo een beetje kleur en sfeer mee te pakken. Begin maart waren de temperaturen al weer gestegen en trokken de kraanvogels vervolgens verder naar hun broedgebieden in het hoge noorden. Op een mooie heldere dag met gunstige oosten wind kon ik zo enkele groepen vastleggen tijdens de trek. Alleen het trompetter geluid dat ze produceren is al de moeite waard om deze fraaie vogels te volgen.


                                  Een koude start in het Haaksbergerveen

                                  Ijssculpturen langs de oever van de Dinkel



Sneeuwklokjes tijdens zonsondergang


                                            Arctische sferen in het Aamsveen





                                              Kraanvogels op trek



vrijdag 23 februari 2018

Koude februari nachten

Het heeft even geduurd, maar uit eindelijk daalde het kwik een keer flink onder het vriespunt. Met deze voorspelling worden niet alleen de schaatsers nerveus, maar ook de natuurfotografen. Door deze omstandigheden kun je weer winterse beelden maken van oa berijpte sneeuwklokjes, bevroren vennen etc.  Ook ik kan dan de weerstand niet weerstaan om er op uit te trekken om wat beelden te schieten. Zo ging ik op een koude ochtend voor zonsopgang naar het Oortven bij Stroothuizen om daar de mooie berijpte en bevroren vennen vast te leggen. Juist voor zonsopgang, omdat dan de lucht soms erg fraai kleurt en de rijp nog aanwezig is. Deze ochtend werkte alles mee en kon zo verschillende composities maken. Heb hier gebruik gemaakt van een 0.6 soft ND Grad filter om de lucht 'tegen te houden' .
Koude nachten betekend ook vaak helder en dus sterren kijken! In diezelfde week ben ik ook een keer er op uit getrokken om de sterren en Melkweg te fotograferen. Op locatie, een inmiddels bevroren ven in het Haagse Bos bij Losser heb ik gebruik gemaakt van een led-panel om de omgeving iets op te lichten. Een oranje filter voor de lamp voorkomt een afwijking in de kleurtemperatuur. Normaal maak ik een enkele opname (heb ik nu ook gedaan), maar heb nu meerdere opnames vlak achter elkaar gemaakt met een kortere belichtingstijd en hogere iso-waarde. Normaal belicht ik bijna altijd met 6400 iso met f2.8 en 25 sec. Nu heb ik zo'n 9 opnames gemaakt met 8000iso en 13 sec bij f2.8 . Deze opnames voeg ik samen met het programma Stary Landscape Stacker om zo scherpere sterren te krijgen bij aanzienlijk minder ruis! Ik ben nog aan het experimenteren, vooral met de nabewerking, maar vooralsnog ben ik niet ontevreden met het resultaat..
Hier een paar opnames gemaakt tijdens de koude februari perioden.


                                          Zonsopkomst bij het Oortven


                        De melkweg boven een bevroren ven in het Haagse Bos bij Losser

                                          Een koude en heldere nacht , De Bardel bij Losser

vrijdag 9 februari 2018

Winterse sferen in de Hoge Venen



De Hoge Venen in de Belgische Ardennen is een prachtig gebied om je fotografische hart op te halen als landschapsfotograaf. Vooral met winterse omstandigheden heeft het een grote aantrekkingskracht op fotografen, met name het fotogenieke Noir Flohay. Dat geld ook voor mij. Het staat hoog op mijn wensenlijstje, ondanks dat het niet meer uniek is inmiddels. Maar who cares, ik fotografeer voor mijzelf en niet voor een ander. Helemaal na het volgen van een workshop vorig jaar van Michel Lucas en het prachtige fotowerk in zijn uitgegeven boek is het verlangen alleen maar toegenomen om weer terug te gaan naar dit fotogenieke gebied, maar dan wel met winterse omstandigheden. En daar knelt de schoen... De winters zijn niet meer wat het vroeger geweest was. Vorig jaar waren we net een paar dagen te laat, de meeste sneeuw was inmiddels verdwenen en wat er lag was alleen nog pulp. Nee, ik wil een witte wereld met sneeuw die tegen de boomstammen gejaagd is, kortom winterse sferen! En aangezien de kans dat het in Nederland echt gaat sneeuwen nihil is heb ik de pijlen gericht op De Hoge Venen in België.
Het weerbericht werd natuurlijk regelmatig gecheckt op verschillende app's en voor begin februari werd er eindelijk weer sneeuw voorspelt. De maand kan niet beter beginnen! Dus werd B&B La Petite Roer geregeld voor de overnachtingen en konden de spullen gepakt worden. Dit was ook een mooie gelegenheid om mijn nieuwe Muck boots te testen die ik oa voor deze gelegenheid recent aangeschaft had. Dus reden wij, fotomaat Bert Faber en ik woensdagavond naar de Hoge Venen om later op de avond in te checken bij La Petite Roer. Er lag inmiddels al wat fijne sneeuw en de voorspelling was dat het 's nachts nog meer gaat sneeuwen. We zullen zien...
De volgende ochtend eerst lekker genieten van een lekker ontbijtje dat Rogier klaar gemaakt had en daarna op pad. Er lag inmiddels een klein laagje poedersneeuw op de bomen en grond, maar dit was heel plaatselijk. We besloten om eerst een stukje van de vlonder te lopen bij Baraque Michel. Op sommige plekjes lag sneeuw of was er een beetje rijp, helemaal afhankelijk van de wind. Echt winters was het nog niet, maar voor intieme landschapsfoto's was het wel mooi. We besloten om niet verder te lopen naar Noir Flohay en dit tot morgen uit te stellen, omdat er meer sneeuw voor morgen voorspelt was. Dus zijn we naar de Fischbachkapel gelopen. Hier was de situatie al heel anders. Ook hier lagen vele foto mogelijkheden. Ondertussen was het weer gaan sneeuwen en ook daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt om dit vast te leggen. De middag hebben we ingevuld met een bezoek aan het Brackvenn. Hier zorgde een fijn laagje poedersneeuw een mooi contrast met de roodbruin gekleurde vegetatie en groene sparren.
Toen het donker begon te worden zijn we maar weer richting de B&B gereden om lekker van een 'home made' lazagne  en Belgisch biertje te genieten!
Ook nu had het de hele nacht licht gesneeuwd en het was ook een stuk kouder. Na het ontbijt en het afscheid nemen van Rogier zijn we weer naar Baraque Michel gereden om ons hoofddoel , Noir Flohay te fotograferen. De parkeerplaats was nog leeg en wij waren dus nog de eersten. Heerlijk die verse sneeuw onder je voeten te horen knarsten! Nu waren de omstandigheden zoals we die gewenst hadden, sneeuw, mist en koud! Gelukkig viel de oversteek over de Helle dit keer mee, de waterstand was gunstig en konden zo voorzichtig de overkant bereiken. Dit is ook wel eens anders geweest en dan zit een bezoek aan Noir Flohay er niet in... Ondertussen was ik blij met mijn Muck boots, ze zaten als gegoten en mijn voeten waren droog en warm.
Na een flinke tippen zagen we uiteindelijk vaag de contouren van de bekende dode bomen van Noir Flohay in de verte boven de grondmist uitkomen. Hier moest natuurlijk een opname van gemaakt worden. Wel lastig want de sneeuw joeg nu horizontaal over het landschap. Maar met de wind in je rug en de camera inmiddels voorzien van een beschermingshoes ging het wel lukken. Met deze omstandigheden waagde ik mij niet aan een lenswissel, want dat zou onherroepelijk een natte sensor opleveren en vocht in je lens. Het waren nu prachtige omstandigheden, de bomen waren voorzien van een laagje sneeuw en rijp. Door de mist vervaagde de achtergrond heel mooi en maakte het landschap mystiek. De lichtomstandigheden veranderden ook regelmatig. Soms leek de zon er iets door te komen en werd het lichter en zo stond je weer midden in de mist en was het zicht beperkt. Toen even het sneeuwen ophield, vlug maar even van de situatie gebruik gemaakt om de lens te wisselen. Ondanks dat er inmiddels vele beelden hier zijn gemaakt blijft het een magische en fotogenieke plek, vooral onder deze omstandigheden. Het was wel lastig werken met die stuifsneeuw en handschoenen aan, maar de beleving was super. Hier op de hoogvlakte is de natuur de baas! Met volle geheugenkaarten en lege batterijen zijn we weer teruggelopen richting parkeerplaats. De voetsporen van de heenweg waren inmiddels voor en groot gedeelte ondergesneeuwd en was dus ook nu voorzichtigheid geboden waar je loopt. Op de weg terug kwamen de eerste wandelaars ons al tegemoet... Wel heel apart, terugrijdend naar huis was er bij Eupen helemaal geen sneeuw meer te zien ! En dat met een kleine 200m hoogte verschil..

Hier enkele opnames van deze trip. Meer opnames op mijn website!

                                           
   
                                                      Fischbachkapel






Brackvenn



                                              Noir Flohay