maandag 16 februari 2015

Where Eagles dare!



Een jaar lang hebben we er naar toe geleefd, zeearenden fotograferen in Polen. Niet in de Oder delta, maar in centraal Polen bij de plaats Kutno. Hier heeft Marcin Nawrocki, een Poolse natuurfotograaf, een aantal schuilhutten neergezet om de daar aanwezige zeearenden te fotograferen. Op internet al veel opnames gezien van zeearenden die hier gemaakt zijn en voor een plekje in de hut moet je op tijd reserveren. Vorig jaar gereserveerd dus voor 3 dagen in eind januari dit jaar. We hoopten op sneeuw, maar net als hier in Nederland was de winter ook daar niet zo als je je voorgesteld had. Maar er was sneeuwval voorspelt volgens diverse weerberichten.
Op donderdag 29 januari vertrokken we dan met zijn vieren 's morgens vroeg richting het oosten. We moesten een dikke 900 km rijden die verder zonder problemen verliep. In Polen werden we opgehaald door ons contactpersoon die ons naar het overnachtingsadres bracht. Dit was een soort B&B bij een jager thuis. Dit was goed geregeld, schoon, goed eten voor een goede prijs. Het bier kregen we uiteindelijk gratis!  De volgende dag ging de wekker om 5:30u en na een ontbijtje werden we om 6:15 opgehaald door ons contactpersoon. Voor dat het licht werd moesten we in de schuilhut zitten om zo de dieren niet te verstoren. Eenmaal in de hut konden wij onze camera's installeren en ging Marcin het aas uitleggen om daar de zeearenden mee aan te trekken. De hut bood voor 6 fotografen plaats, dus we hadden wat ruimte over. Ook waren er een aantal kijkgaten laag geplaatst voor een fraai laag standpunt.Ik maakte gebruik van mijn 5Dmk3 en 500mm. De 5Dmk3 deed zijn werk hier goed, vooral omdat er voor hogere iso-waarden gekozen moest worden vanwege de actie en soms mindere lichtomstandigheden. De laatste dag (zondag) hadden we zon en dat kwam natuurlijk de actiefoto's ten goede. Om 8:00u was het licht genoeg om de eerste foto's te maken en dan zaten de eerste zeearenden al voor de hut! We hebben 3 volle dagen in de hut doorgebracht en dat is ook wel nodig. Het weer kan tenslotte een keer tegen zitten, maar ook natuurlijk het onderwerp, de zeearenden. Gelukkig werkte alles mee, genoeg zeearenden voor de hut, soms wel 30 stuks! Het weer was afwisselend, regen, zon en ook lichte sneeuw, allen toen waren de zeearenden al weer weg... Na 11:00u waren meestal de zeearenden en ook raven en bonte kraaien weg om later in de middag weer terug te komen. Dus dagelijks had je ongeveer zo'n 3 uur om opnames te maken, maar door de vele zeearenden was het met enig geluk wel mogelijk om fraaie beelden te schieten. Vooral vechtende en aanvliegende zeearenden maken een imposante indruk. Geweldig om dit zo van dichtbij mee te maken. Er waren juveniele en volwassen zeearenden te zien en dat maakte het ook zo afwisselend. Uiteindelijk heb ik zo'n 3500 opnames gemaakt die dagen en dat levert dus weer een hoop huiswerk op..... In Nederland is het gewoon onmogelijk om zulke opnames te maken en dan kost het nog enkele jaren voordat je zulke gevarieerde beelden schiet. Heb een aantal opnames uitgezocht die ik hier met jullie wil delen. Na afscheid genomen te hebben van Marcin kregen we allen nog een leuke herinnering van hem in de vorm van een koffiemok en lensdoekje! Heel tevreden reden we weer naar huis toe met een aantal fraaie beelden rijker!

                                        De schuilhut














woensdag 28 januari 2015

Eindelijk sneeuw!

Eindelijk hebben we kunnen genieten van een winterse dag met sneeuw! Afgelopen zaterdag sneeuwde het zoals was voorspeld. Bij het openen van de gordijnen lag er al een mooi laagje sneeuw. Vlug kleren aangetrokken, thermoskan gevuld en fotospullen gepakt en op pad! Alles lag al klaar, batterijen opgeladen, geheugenkaarten gewist, want ik had de weersvoorspellingen op tv en internet al bijgehouden en voor zaterdag was game on! Je vergeet zelfs te ontbijten want je wilt niets missen, want het zou ook van korte duur zijn. De sneeuw zou immers zo weer verdwijnen volgens de voorspellingen.  Om het maximale eruit te halen had ik al een paar plekken van te voren gescout. Dus zo maar ergens heen rijden of rondrijden is er niet bij. Mijn plan was om richting het Beuninger Achterveld en Punthuizen te gaan. Dit zijn mooie gevarieerde heideterreinen waarin mooie vliegdennen, jeneverbessen en berken staan die goed kunnen dienen als onderwerp, vooral als er een vers laagje sneeuw op licht.
Eenmaal onderweg sneeuwde het hevig en gaf het landschap een betoverende aanblik. Omdat het zo hevig sneeuwde, ben ik eerst vanuit de auto op zoek gegaan naar onderwerpen . De auto kun je prima gebruiken als mobiele schuilhut en zo kon ik mooi een grote zilverreiger fotograferen die tijdens de sneeuwbui aan het foerageren was in de Puntbeek. In het naast gelegen weiland stonden vele grauwe ganzen die mooi vast te leggen waren in de sneeuwbui. Toen eenmaal het stopte met sneeuwen ben ik gelijk het Beuninger Achterveld in gelopen om daar opnames te maken van het fraaie landschap met een verse laag sneeuw. Door de wind was de sneeuwlaag niet overal even dik. Enige haast was wel geboden met fotograferen, want toen eenmaal de zon door het wolkendek brak begon de sneeuw toch vrij snel weg te smelten. Ook was de temperatuur al weer boven het vriespunt gestegen. Helaas was het maar voor korte duur, want ik had graag nog meer beelden willen maken onder deze omstandigheden. Misschien komen er nog meer van die dagen, want het is tenslotte nog maar januari.
Hieronder een aantal opnames die ik die morgen gemaakt heb.

                                          Grote zilverreiger bij de Puntbeek


                                         Grauwe ganzen bij Punthuizen tijdens sneeuwbui


                                        Winter wonderland in het Beuninger Achterveld






woensdag 7 januari 2015

Reeën in het Beuninger Achterveld

Op de einde van 2014 ben ik er nog een ochtend op uit getrokken om de klapekster te spotten die zich jaarlijks in de winterperiode in het Beuninger Achterveld ophoud. Eindelijk werkte het weer een beetje mee, geen regen en harde wind. Dit kleine maar mooie heidegebied ligt tegen de Duitse grens tussen de Lutte en Denekamp. Eenmaal in het gebied had ik de klapekster al gauw met de verrekijker gespot. Op een jeneverbes zat hij op de uitkijk, maar lang bleef hij niet zitten en vloog uiteindelijk naar een berkje verder op. Op een gegeven moment zag ik een vluchtende sprong reeën  het aangrenzende weiland oversteken. Deze waren opgeschrikt door wandelaars met loslopende honden. Omdat ze in mijn richting kwamen zocht ik een beschut plekje waar ik een vrij uitzicht zou hebben op de reeën, mochten ze zich laten zien. Vlug mijn camera op statief geplaatst en gewacht op de dingen die komen gaan. En ja hoor het geluk was aan mijn zijde en zo kwam even later de sprong van 4 reeën mijn kant opgelopen en kon zo enkele opnames maken van deze prachtige dieren in wintervacht. Toch nog een geslaagde ochtend geworden in het veld!


                                      Klapekster op de uitkijk in een berk


Reegeit in heideveld




woensdag 24 december 2014

Wassende water van de Dinkel

Het weer is de laatste tijd hier in Twente niet uitnodigend om er op uit te trekken. Regen, harde wind en donkere wolken trekken over het land. Het gevolg van de langdurige regenbuien is dat het riviertje de Dinkel, die hier mooi door het Twentse landschap meandert, weer buiten haar oevers is getreden. Vele aanliggende weilanden zijn weer onder gelopen. Het geeft het landschap een compleet ander aanzicht, dat natuurlijk ook nieuwe beelden kan opleveren. Ik had natuurlijk al wat plekjes uitgezocht, alleen het weer moest nog even meewerken. Toch was er even een spaarzaam momentje tijdens het blauwe kwartiertje waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Hieronder een aantal opnames van het wassende water van de Dinkel bij Losser.


De Welp, staat volledig onder water.


 Zwart/wit beeld bewerkt met Silver Efex Pro 2



 Uitzicht vanaf de Grensweg




vrijdag 21 november 2014

Herfst in De Schatkamer van Twente





Midden in Nationaal Landschap Noordoost-Twente ligt de gemeente Losser. Binnen de grenzen van de gemeente zijn heel veel schatten te vinden. Soms leven we er midden tussen, soms moeten we er even naar op zoek. Maar het zijn stuk voor stuk pareltjes die de moeite waard zijn voor zowel toeristen als inwoners. Daarom noemen we Losser ook “De Schatkamer van Twente”.  Laat ik nou in Losser wonen en da's mooi meegenomen! Zelf probeer ik die mooie stukjes en pareltjes op foto vast te leggen onder de best mogelijke omstandigheden. Met de Duivelshof, Haagse Bos, de Oelemars en het Gilderhausservenn direct over de grens gelegen bij onze oosterburen is dat geen probleem. Vooral nu als de herfstkleuren op zijn mooist zijn is het genieten. De afgelopen dagen waren alle ingrediënten aanwezig voor mooie herfstfoto's, nevel, zonnetje en windstil. Natuurlijk ben ik er ook waar mogelijk op uit getrokken om al het moois vast te leggen. Soms ook wel lastig omdat je er zo vaak  komt en dan het 'mooie ' er niet meer van gaat inzien. Blijft wel moeilijk om bijvoorbeeld in een bos een geschikte compositie te vinden zonder dat het een chaos wordt, maar ik denk dat ik er wel in geslaagd ben om een paar goede foto's gemaakt te hebben. In het Gilderhausservenn werd ik nog aangenaam verrast 's morgens met een groep overtrekkende kraanvogels die hun reis naar het warme zuiden hadden vervolgt. Geweldig om te zien en te horen natuurlijk. Hieronder laat ik jullie dan ook meegenieten van het moois dat Losser en omgeving te bieden heeft. 


Mystieke nevels boven de Welp bij Losser

De Dinkel meandert door de Welp bij Losser


Gouden ochtendlicht bij de Invalsweg

Het Haagse Bos in prachtige herfstsetting





De Duivelshof is een kleurenpallet


Kraanvogels boven het Gilderhausservenn


donderdag 6 november 2014

Herfst

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een bericht hier op de weblog geplaatst heb, maar heb ondertussen niet stilgezeten. Wel regelmatig er op uit, alleen het uitzoeken en bewerken van de opnames laat wat langer op zich wachten. Denk dat dit wel herkenbaar is voor velen onder ons. Maar goed, mij hoor je niet klagen hoor, want er is inmiddels wel weer een mooie tijd aangebroken. De herfst is inmiddels goed op gang gekomen. Paddenstoelen schieten uit de grond, bomen verkleuren of verliezen hun blad, de hertenbronst is inmiddels al weer ten einde. Ik ben er regelmatig op uit geweest om de herfstsfeer te vangen in de vorm van oa landschapsopnames. Als het mee zit en het is windstil en mistig, heb je goede ingrediënten voor een sfeervolle herfstplaat. Door het wisselvallige weer kun je ook mooie luchten verwachten gepaard met fraai laag licht. Zo ben ik naar het Gilderhauservenn, Buurserzand en Witte Veen geweest. Al vroeg in september dwaalde er wel een hele vreemde exotische vogel rond in de buurt van het detentiegebied bij Borne, namelijk een roze pelikaan. Hij was ongeringd en niet voorzien van een tag of iets. Wild? niemand kon het zeggen, maar het was wel een leuke soort die je niet dagelijks tegenkomt. Mocht ze in grote getale zien in Lake Nakuru te Kenia. Maar nu kon ik er ook een aantal fraaie opnames van maken in het vroege ochtendlicht.

Hieronder een aantal opnames van de laatste tijd die ik met jullie wil delen. Zal spoedig ook weer mijn website voorzien van nieuwe opnames, want daar moet ik ook nog een inhaalslag maken...

                                          Roze pelikaan in het vroege ochtendlicht



                                           Kobbelzwaan, ook mooi...
         
                                          Ochtendsfeer in het Gilderhauservenn


                                           Avondsfeer in het Gilderhauservenn


                                               Herfsttinten in het Gilderhauservenn

                                          Paddenstoelen in het Witte Veen


                                        Mooie start van de dag in het Witte Veen